FCI nr: 307
FCI groep 10: Windhonden
Sectie 3: Kortharige Windhonden
Land van herkomst: Afrika
Rasvereniging: NVOW, Nederlandse Vereniging voor Afghaanse Windhonden en andere Oosterse Windhondenrassen
Rasbeschrijving: De Azawakh heeft een eigenzinnig karakter. Ze zijn liefdevol, gevoelig en trouw. Met respect bereikt u respect bij de Azawakh. Hun instinct is die van een echte "jager", ze kunnen daarom moeilijk loslopen. Ze hebben uitermate veel beweging nodig.
Vacht: De vacht is kort, gladharig (zacht) en heeft weinig extra verzorging nodig. Af en toe een borstelbeurt volstaat.
Kleur: De kleur varieert van creme/wit tot donkerbruin in alle nuances.
Gebruik: Nog steeds wordt de Azawakh in Afrika gebruikt voor de jacht op groot en klein wild. In Europese landen wordt de Azawakh veelal voor de windhondensport (op renbanen) gebruikt.
Gezondheid: Soms afwijkingen aan de testikels, ze dalen dan niet goed in het scrotum.
Aard: Temperamentvol, zelfverzekerd, attent, waaks, trots en levendig. Voor vreemden vaak terughoudend, soms moeilijk te benaderen. Hij is heel erg gericht op zijn eigen mensen, hij heeft een zachtaardige maar consequente leiding nodig!
Geschiedenis
Gedurende de laatste duizenden jaren hebben de natuur en de mens elkaar ontmoet in de harde woestijnomstandigheden om de Azawakh te creeeren. De Azawakh is een exotisch ras met een zeldzame combinatie van fysieke en mentale kenmerken. Primair gebouwd om beschermer en jager te zijn, werd dit ras ook een statussymbool om zijn gehardheid.
De Azawakh komt voor in het Sahel gebied van Mali, Nigeria en Burkina Fasso. Dit ras wordt voornamelijk gefokt door de stam van de Kel Tamajaq. Dit ras wordt volgens de strengste eisen gefokt. Kwaliteiten van dit ras zijn vrijheid, trots, puurheid en onafhankelijkheid. Honden van dit ras hebben een edele en ongetemde intensiteit als het gaat om hun uiterlijk, hun tred en gang alsof ze boven alles staan wat ze tegenkomen.
Zo lang deze hond genoeg beweging krijgt en de kans om echt de lange benen te strekken, zal de Azawakh gezond blijven. De Azawakh is gevoelig voor kou en moet in koude klimaatomstandigheden buitenshuis een jas dragen.
De gemiddelde levensverwachting van een Azawakh is ongeveer 12 jaar.
In zijn natuurlijke omgeving laat de Azawakh met zijn zachte vacht, zijn voortreffelijke kwaliteiten als jager, beschermer en metgezel zien. Deze hond is snel op de been, waakzaam en oplettend. Tegenover vreemden is deze hond gereserveerd, maar bij zijn baas en familie is hij zachtaardig en expressief.
De lichaamsbouw van de Azawakh is slank en elegant. Deze hond heeft een zachte korte vacht en zijn sterke skelet en krachtige spieren zijn zichtbaar onder de droge, fijne huid. Met een natuurlijke neiging tot bewaken, is de Azawakh net als zijn verre neef de Greyhound uitzonderlijk snel en kan een snelheid van 60 km per uur bereiken.
De zachte kortharige vacht van de Azawakh is makkelijk te onderhouden door eenvoudig kammen en borstelen. Een enkele keer een droogshampoo gebruiken is meer dan voldoende. Dit ras verhaart middelmatig.
Kenmerken
Schofthoogte
Reu 64 - 74 cm.
Teef 60 - 70cm.
Gewicht
Reu 20 - 25 kg.
Teef 15 - 20 kg.
Verschijning: Groot, slank.
Aard: Levendig, aanhankelijk.
Hoofd: Lang, smal.
Schedel: vlak.
Neus: zwart, bruin.
Ogen: Groot.
Vorm: amandel.
Kleur: bruin.
Oren
Aanzet: hoog.
Naast hoofd gedragen.
Vorm: driehoek.
Mond
Kaken: lang, gespierd.
Gebit: schaargebit.
Hals: Lang, slank, gespierd.
Voorhand
Voorbenen: lang, slank, gespierd.
Lichaam
Borstkas: diep.
Ribben: lang.
Buik: opgetrokken.
Lendenen: kort.
Achterhand
Achterbenen: lang, slank, gespierd.
Voeten: Rond.
Tenen: gesloten.
Beweging: Veel souplesse.
Galop: springend.
Staart
Aanzet: laag.
Lang, dun. Hangend met lichte boog.
Kleur: Bruin.
Aftekeningen beperkt. Eventueel zwart masker.
Wit: borstvlek, puntje van de staart.
Vacht: Kort.
Fouten
Gewicht: zwaar.
Schedel: breed.
Lichaam: lang.
Diskwalificerende fouten:
Schofthoogte: meer dan 3 cm te hoog.
Gebit: onder- / bovenoverbeet.
Vacht: (half)lang.
Angst, agressie.
NB
Reuen: twee testikels moeten goed ingedaald zijn in het scrotum.
Bron: Azawakh op Honden.net