Herkomst
Een van de oudste Terriërrassen.
De afstammingsgeschiedenis is niet geheel bekend.
Het ras werd rond 1850 gecreëerd door James Hinks uit Birmingham. Met name de Bulldog, de inmiddels uitgestorven Witte Engelse Terriër en de Dalmatische Hond hebben grote invloed gehad op het ontstaan van de Bull Terriër.
Hij wordt de gladiator onder de Terriërs genoemd.
Dit ras kent ook een kleinere variant: de Miniatuur Bull Terriër, waarvoor (met uitzondering van de schofthoogte) dezelfde rasstandaard geldt.
Algemeen voorkomen
Kenmerkend zijn het eivormige hoofd met de driehoekige ogen en de gebogen neuslijn.
De goed ontwikkelde borstkas en het gespierde lichaam maken een harmonische, uitgebalanceerde en zeer krachtige indruk.
Schofthoogte Er is geen limiet voor de maat. Voor zijn grootte moet hij een maximum aan substantie bezitten.
Gewicht Er is geen gewichtslimiet. Ongeveer 24 - 28 kg.
Vacht Kort, vlak aanliggend, gelijkmatig, hard en glanzend. Kleuren: zuiver wit, waarbij pigmentvlekken in de huid en aftekeningen op het hoofd zijn toegestaan.
Ticks in de witte beharing zijn ongewenst.
Bij gekleurden overheerst de kleur, waarbij gestroomd de voorkeur heeft.
Toegestaan zijn verder: zwart gestroomd, rood, reekleurig (fawn) en driekleur.
Blauw en leverkleur zijn hoogst ongewenst.
Gebruik Ontstaan uit vechthonden, heeft het ras zich ontwikkeld als uitroeier van ongedierte en als gezelschapshond.
Bij een consequente opvoeding een toegewijde kameraad en een goede kindervriend.
Gezondheid Witte Bull Terriërs kunnen doof geboren worden.
De Nederlandse Bull Terriër Club stelt in haar fokreglement dat alle fokdieren en de uit die combinaties voortkomende pups op doofheid worden onderzocht (BAER-test).
Aard Moedig, vrolijk, evenwichtig en hoewel koppig, bijzonder goed in de omgang met mensen.
Bijzonderheden De vacht heeft geen specifiek onderhoud nodig.