De Dogo Argentino, ook wel bekend als de Argentijnse Mastiff of Argentijnse dog, is een grote, witte, gespierde hond die is ontwikkeld in Argentinië. De Argentijnse dog is in de eerste plaats gefokt ten behoeve van de jacht, met inbegrip van de jacht op wilde zwijnen. De fokker, Antonio Nores Martínez, wilde een hond die standvastig moed zou vertonen en die zijn menselijke metgezel zou beschermen tot de dood. Het ras werd voor het eerst gefokt in 1928, uit een kruising tussen de Cordoba Fighting Dog samen met een breed scala aan andere rassen, waaronder de Deense Dog.
Uiterlijk
De Dogo Argentino is een grote, witte kortharige hond met een gespierd en sterk lichaam zonder ticking of spots (elk type markering of vlek op de vacht wordt beschouwd als een fout).
Hoogte: teefjes 60-65 cm en reuen 60-68 cm, gemeten op de schoft.
Gewicht: 40-45 kilogram.
De lengte van het lichaam is net iets langer dan de hoogte. De lengte van de voorpoot (vanuit punt van de elleboog tot de grond) is ongeveer gelijk aan de helft van de hoogte van de hond op de schoft. De kop heeft een brede, licht gewelfde schedel en de snuit is iets hoger bij de neus dan de stop. De staart is laag aangezet, dik aan de basis en versmalt tot in een punt. Het ras lijkt op de Amerikaanse Bulldog (maar dan volledig wit) en de Amerikaanse Pit Bull Terrier (maar dan groter).
Gezondheid
Net als bij de Dalmatische hond, witte Boxer en de witte Bull Terrier, kan de Dogo een pigment-gerelateerde doofheid ervaren. Er is een kans van een ongeveer 10% op doofheid waarbij enkele aan een oor doof zijn en enkele aan beide oren doof zijn. Studies hebben aangetoond dat de erfelijke doofheid drastisch minder voorkomt wanneer alleen gefokt wordt met fokdieren met een volledig goed gehoor. Heupdysplasie is ook eenpunt van aandacht voor dit ras.
Temperament
Dogos zijn jagers op groot wild en worden soms getraind voor zoek- en reddingsacties, hulp bij de politie en militair werk.
Zoals bij alle rassen is ook de Dogo Argentino goed met kinderen, mits goed gesocialiseerd op jonge leeftijd.
Dogo Argentinos werden gefokt op een betere socialisatie naar andere honden toe. Ze kunnen samen met andere huisdieren in de meeste landelijke en stedelijke omgevingen, variërend van een afgelegen boerderij tot een stadswoning met een kleine tuin en appartementen. Omdat agressieve trekjes met opzet zijn uitgefokt, zijn aanvallen op mensen of andere huisdieren uiterst zeldzaam. De Dogo heeft een levensverwachting van 10 tot 12 jaar.
Jacht en juridisch
Terwijl de Dogo Argentino voornamelijk werd gefokt uit de uitgestorven Cordoba Fighting Dog om een meewerkende jager te zijn, dat wil zeggen samen met andere honden te jagen en te begeleiden tijdens de jacht zonder te vechten met de andere honden. Agressieve kenmerken die inherent zijn aan de Córdoba Hond zijn speciaal uit het ras gefokt om een stabiel karakter te krijgen. Echter, in gebieden waar nog steeds hondengevechten gehouden worden, wordt de Dogo Argentino nog steeds gebruikt om te vechten vanwege zijn onverschrokken aard en groot uithoudingsvermogen.
De Dogo Argentino is verboden in sommige landen, zoals Oekraïne, IJsland, Australië en Singapore. In het Verenigd Koninkrijk is het illegaal om een Dogo Argentino bezit zonder wettig verlof en de maximale straf voor illegaal bezit van een Dogo Argentino is een boete van £ 5.000 en / of tot zes maanden gevangenisstraf.