Sennenhonden zijn erg gehecht hun eigen huis en haard. In tegenstellig tot vele andere rassen zal een sennenhond niet gauw aan de wandel gaan en rondzwerven. Sennenhonden zijn oorspronkelijk gefokt als echte waak- en verdedigingshonden, maar ze zijn ook ingezet als trekhond en reddingshond. Door het karakter van waak- en verdedigingshond is de sennenhond niet makkelijk aan te halen door vreemden. Ze zijn dan ook gewend om zelfstandig te kunnen werken. Deze zelfstandigheid is een bijzondere eigenschap van de sennenhond en moet wel bij het baasje passen.
Binnen de sennenhonden onderscheiden we vier verschillende rassen:
Entlebucher sennenhond: vrolijke hond, erg beweeglijk, soepel en snel. Werkt graag voor de baas met als favoriete bezigheid het apporteren.
Appenzeller sennenhond: levendige, intelligente hond die onvermoeibaar is. Goede waakhond die niets ontgaat en harde werker. Blijft altijd loyaal aan de baas en is niet omkoopbaar. Door zijn onvermoeibaarheid heeft het ras wel veel beweging en uitdaging nodig.
Berner sennenhond: Meest aanhankelijke van de vier sennenhonden en altijd vriendelijk tegen vreemden (en daarmee wellicht wat minder geschikt als waakhond). Rustig en evenwichtig karakter.
Grote Zwitserse sennenhond: de rustigste onder de sennenhonden. Zelfbewust en met een matig temperament. Intelligente hond die snel leert en zich goed kan aanpassen, al kan hij ook koppig zijn. De grote zwitser heeft een gevoelig karakter.