Herkomst
Duits ras.
De naam betekent 'hofwacht', een aanduiding voor de oorspronkelijke taak van dit ras.
Het type hond kwam al voor in de Middeleeuwen en is teruggefokt in de eerste helft van de twintigste eeuw met als uitgangspunt 'Typhunde': grote boerenhonden, langharig en met hangende oren, zoals die nog op de boerenbedrijven werden aangetroffen.
Hierbij zijn Duitse Herdershond, Kuvasz, Newfoundlander en Leonberger ingekruist.
Algemeen voorkomen
Middelgrote, krachtige, maar geen grove, langharige gebruikshond.
Schofthoogte reuen 63 - 70 cm, teven 58 - 65 cm
Gewicht reuen circa 35 kg, teven circa 30 kg
Vacht Langharig, lichtgolvend en glad aanliggend met weinig onderwol. Drie kleurslagen: zwartblond, zwart en blond.
Gebruik Familiehond, begeleider, speurhond, lawinehond.
De rasvereniging moedigt het gebruik als waak- en verdedigingshond, waarvoor hij bij juiste begeleiding geschikt is, niet aan.
Essentieel voor een goed functioneren zijn de juiste opvoeding vanaf de eerste levensweken, voldoende beweging en actief samenspel met de eigenaars.
De Hovawart kan een ideale familiehond zijn voor mensen die met verstand en begrip met deze in aanleg niet gemakkelijke honden kunnen omgaan.
Gezondheid Heeft bij de fokkerij de nadruk.
Desondanks zijn er enkele rasgebonden erfelijke afwijkingen: hypothyreoidie en levershunt. Heupdysplasie (HD) komt weinig voor, OCD incidenteel.
Alle gezondheidsproblemen zijn in kaart gebracht, ook internationaal. Alle fokdieren moeten een gedragstest (MAG-test) hebben doorstaan.
Aard Evenwichtig en goedaardig, heeft verdedigingsdrang, strijdlust, hardheid, een gemiddeld temperament en een zeer goede neus.
Grote binding aan zijn familie.
Diskwalificerend zijn angst, agressie, schotschuwheid en sloomheid (lethargie).
Bijzonderheden De juiste opvoeding vanaf de eerste weken is essentieel voor een goed functioneren.
Ook voldoende beweging en actief samenspel met de eigenaar zijn van groot belang.
De vacht vraagt regelmatige kam- en borstelbeurten.