Alles over honden: rassen, opvoeding en gezondheid Onafhankelijk · Een site van Petmedia

Herkomst
Over de oorsprong van dit ras doen diverse verhalen de ronde, maar aangenomen wordt dat dit nog betrekkelijk jonge ras is ontstaan uit de zogenoemde Red Decoy Dog en later werd gekruist met een leverkleurige Flatcoated Retriever.
In 1907 begon Mr H.A.P.C. Smith met het promoten van deze 'little river duck dog'.
Het ras werd in 1945 in Canada erkend en in 1982 in Nederland.
De eerste Nova Scotia Duck Tolling Retriever kwam echter al in de jaren zeventig naar Nederland

Algemeen voorkomen
Middelgrote, krachtige, goed in balans zijnde en gespierde hond met een hoge graad van beweeglijkheid.
Opvallend zijn de triangelvormige oren en de voeten, die zwemvliezen hebben.
Schofthoogte reuen 48-51 cm, teven 45-48 cm
Gewicht reuen 20-23 kg, teven 17-20 kg

Nova scotia duck tolling retriever
Foto: Eigen archief



Vacht Dubbele, waterbestendige vacht, middelmatig lang, zacht, met een zachte, maar zeer dichte ondervacht.
Mag op de rug lichte golving hebben.
De kleur is een variatie van nuances in rood of oranje.
Witte markeringen aan het puntje van de staart, voeten, borst en bles. Ontbreken daarvan is geen fout.

Gebruik Wordt uitsluitend gebruikt voor de eendenjacht met een zeer aparte werkwijze: de honden maken door hun gedrag de buiten het bereik van een jager zwemmende eenden nieuwsgierig, die aldus binnen schootsafstand komen, of de uitgezette netten binnenzwemmen. Vasthoudende apporteurs, zowel te land als te water, met een groot uithoudingsvermogen.
Tijdens het werk dragen zij het hoofd bijna in één lijn met de rug en is de staart constant in beweging.
Gezondheid Fokdieren worden onderzocht op het voorkomen van heupdysplasie en erfelijke oogaandoeningen.
Aard Een attente en vastberaden hond met een zeer sterke apporteerdrang.
Zeer baasgericht en waaks.
De Toller is hoogst intelligent, makkelijk te trainen en zeer geduldig.
Bijzonderheden Eenmaal per week een goede borstelbeurt.
Honden die naar tentoonstellingen gaan, worden getrimd, waarbij de lange haren rond de oren en voeten worden bijgeknipt.
Ook al is hij getrimd, dan moet de hond er toch natuurlijk uitzien.