Over het ras
Rond de 18e eeuw werd de Engelse Bulldog naar de Verenigde Staten geimporteerd, waaruit de Amerikaanse Bulldog gefokt werd. De Amerikaanse Bulldog werd vroeger veel gebruikt voor veedrijven en bescherming van jager en kudde tegen stropers en wolven. Vroeger was hij ook heel populair bij stierengevechten (zgn. Bull-Baiting) omdat de Amerikaanse Bulldog op commando van zijn baas alle dieren waar hij tegenover werd gezet aanviel; en vervolgens vocht totdat hij er zelf bij neer viel. Na de tweede wereldoorlog dreigde dit ras uit te sterven maar liefhebbers hebben door gericht fokken het voortbestaan verzekerd.
Het is niet voor iedereen een geschikte hond; vooral de socialisatieperiode moet goed verlopen. Hij heeft een duidelijke, gestructureerde en evenwichtige opvoeding nodig omdat het een zeer sterke en dominante hond is. Als de baas solide in zijn schoenen staat dan heeft men een geweldige hond aan de Amerikaanse Bulldog.
Het is een goedaardige maar sterk dominante hond. Dit laatste moet niet onderschat worden. Hij gaat voor zijn eigen "roedel" door
Schofthoogte
Reu 60 - 68 cm. Teef 55 - 63 cm.
Verschijning
Middelgrote hond.
Aard
Intelligent, trouw.
Hoofd
Snuit: tamelijk lang.
Neus: zwart. Leverkleurig bij lichtere vacht.
Ogen
Tamelijk groot.
Vorm: amandelvormig.
Kleur: geel - amberbruin, blauw. Soms tweekleurig van ogen.
Oogleden: zwart.
Oren
Groot. Rechtopstaande oren.
Mond
Gebit: schaargebit.
Lippen: zwart.
Hals
Gespierd.
Voorhand
Gespierd.
Lichaam
Borst: diep.
Rug: recht.
Lendenen: gespierd.
Achterhand
Lang, gespierd.
Voeten
Klein.
Beweging
Gemakkelijk.
Staart
Lang.
Kleur
Alle natuurlijke kleuren.
Vacht
Middelmatige lengte.
NB
Reuen: twee testikels moeten goed ingedaald zijn in het scrotum.\
Beschrijving
Rond de 18e eeuw werd de Engelse Bulldog naar de Verenigde Staten geïmporteerd, waaruit de Amerikaanse Bulldog gefokt werd. De Amerikaanse Bulldog werd vroeger veel gebruikt voor veedrijven en bescherming van jager en kudde tegen stropers en wolven. Vroeger was hij ook heel populair bij stierengevechten (zgn. Bull-Baiting) omdat de Amerikaanse Bulldog op commando van zijn baas alle dieren waar hij tegenover werd gezet aanviel; en vervolgens vocht totdat hij er zelf bij neer viel. Na de tweede wereldoorlog dreigde dit ras uit te sterven maar liefhebbers hebben door gericht fokken het voortbestaan verzekerd.
Het is niet voor iedereen een geschikte hond; vooral de socialisatieperiode moet goed verlopen. Hij heeft een duidelijke, gestructureerde en evenwichtige opvoeding nodig omdat het een zeer sterke en dominante hond is. Als de baas solide in zijn schoenen staat dan heeft men een geweldige hond aan de Amerikaanse Bulldog.
Hij gaat voor zijn baas en het gezin (inclusief dieren die tot de huishouding behoren) door het vuur en is zeer waaks. De Amerikaanse Bulldog is vriendelijk, levendig, goed voor kinderen en intelligent. Hij wil graag "werken" en heeft vrij veel beweging nodig, een aantal keer per dag een blokje om is beslist te weinig beweging. Hij is over het algemeen gek op "apporteer"-spelletjes.
Alle combinaties kleuren van de korte gladharige vacht zijn, met uitzondering van effen zwart en driekleurig, toegestaan.
De vacht kan af en toe worden geborsteld om de overtollige losse en dode haren te verwijderen.
Gebruik
De Amerikaanse bulldog wordt voornamelijk gebruikt als werk- en waakhond.
Gezondheid
Niet goed ingedaalde testikels komen voor. Incidenteel doofheid.
Aard
Het is een goedaardige maar sterk dominante hond. Dit laatste moet niet onderschat worden. Hij gaat voor zijn eigen "roedel" door het vuur.
Copyright Kennels.nl 2007 - Alle rechten voorbehouden Design: Demidind Contact
Geschiedenis
De Amerikaanse Bulldog stamt af van de Engelse Bulldog. Deze hond werd gebruikt om boerderijen te bewaken, om het vee bijeen te drijven, en als meutehond om op beren te jagen. Deze hond is door de kolonisten naar de V.S. gebracht. Daar is hij door de jaren heen gevormd door selectief fokken en oordeelkundig kruisen. Na de Tweede Wereldoorlog is dit ras bijna uitgestorven, maar dit is voorkomen door de inspanningen van John J. Johnson afkomstig uit Summerville in Georgia. John J. Johnson en zijn vader hebben zich langer dan wie ook ter wereld beziggehouden met het fokken van dit ras. De Amerikaanse Bulldog is in 1999 door de United Kennel Club erkend. Oorspronkelijk was deze hond bij de National Kennel Club onder de naam "American Pit Bull Dog" geregistreerd, later is de naam veranderd in Amerikaanse Bulldog.
De Amerikaanse Bulldog is een gehard en gezond ras. Net als alle andere rassen vraagt de Amerikaanse Bulldog om de juiste verzorging en voeding voor een optimale gezondheid en een lang en actief leven. Voor wat betreft gezondheidsproblemen vormt de Amerikaanse Bulldog geen uitzondering op andere rassen, ook de Amerikaanse Bulldog heeft een aanleg tot heupdysplasie.
De gemiddelde levensverwachting voor een Amerikaanse Bulldog is 16 jaar.
De Amerikaanse Bulldog heeft een waakzaam en onderzoekend karakter. Deze hond heeft een evenwichtig temperament en is noch vijandig noch te agressief. De Amerikaanse Bulldog is moedig en kent geen angst. De Amerikaanse Bulldog zal zijn familie tegen gevaar beschermen. De Amerikaanse Bulldog is een uitzonderlijke metgezel die het vermogen heeft om zelfstandig een moeilijke situatie te beoordelen en passend te reageren. Een Amerikaanse Bulldog concentreert zich op zijn taak en laat zich niet afleiden. Als deze hond op zeer jonge leeftijd gesocialiseerd wordt, zal hij goed met andere honden en huisdieren omgaan. De Amerikaanse Bulldog is een evenwichtige, moedige en vastberaden hond, die bekend staat om staaltjes van heldenmoed met betrekking tot zijn baas. Deze honden zijn zeer gehoorzaam aan hun baas, hoewel er van ze gezegd wordt dat een gevecht tegen deze hond is als een gevecht tegen een dier met het hoofd van een alligator en het lichaam van een python. De Amerikaanse Bulldog heeft een sterk beschermers instinct en hij is een liefhebber van kinderen. Het is een hond met zelfvertrouwen. Deze Amerikaanse Bulldog vereist gehoorzaamheidstraining.
De Amerikaanse Bulldog heeft een korte stugge vacht die eenvoudig is te onderhouden. Deze hond verhaart gemiddeld en moet met een stevige borstel geborsteld worden.\
Kenmerken
Het Johnson type (of Classic type)
Schofthoogte
Reu: 56 - 69 cm. Teef: 43 - 66 cm.
Gewicht
Reu: 35 - 59 kg. Teef: 30 - 55 kg.
Verschijning
Sterk, atletisch middelgrote hond.
Hoofd:
Beetje een blok.
Schedel: groot en vierkant, bovenop plat.
Schedel / snuit: gescheiden door een diepe abrupte stop.
Snuit: ook geblokt/vierkant, breed. Ongeveer 25 tot 30 procent van de totale koplengte.
Neus: zwart.
Ogen
De ogen: rond, staan wijd.
Kleur: bruin.
Rimpel tussen de ogen.
Oren
Flap-oren hebben de voorkeur.
Mond
Gebit: niet te grote onderbijt.
Tanden: groot, sterk.
Hals
Nek: moet in verhouding zijn tot het lichaam.
Voorhand
Recht, gespierd.
Het lichaam
Gespierd, grof en breed.
Borst: diep, breed met goed gewelfde ribben.
Rug: niet te lang, heel sterk.
Buik: licht ingehouden.
Schouders: breed, gespierd.
Achterhand
Gespierd, niet zo breed als de schouders.
Benen: parallel lopen en juist gehoekt.
Staart
Lang genoeg om de hakken te bereiken.
Aanzet: dik en loopt iets dunner uit naar de punt.
Eindigt in een halve cirkel. Soms (bij b.v. opwinding) wordt de staart boven de rug gedragen.
Kleur
Voorkeur: min. 50 procent wit met grote vlekken.
Kleuren van de vlekken: gestroomd, bruin..
Vacht
De vacht is kort, hard en glanzend.
Fouten
Hoofd: slappe uitstraling van de kop.
Snuit: te klein, te spits.
Gebit: te grote onderbijt.
Ogen: 2 ogen in een verschillende tint.
Lichaam: slingerende achterkant, minder dan twee goed ingedaalde testikels.
Benen: slappe poten, koehakkigheid.
Voeten: naar binnen of naar buiten wijzende voorvoeten.
Staart: te kort, te recht, een gecoupeerde staart.
Gewicht: reu minder dan 35 kg. Teef minder dan 32 kg.
Kleur: geheel zwart, zwart en tan, zwart en lever, merle, fawn met een zwart masker.
Het Scott type (of standaard type)
Schofthoogte
Reu: 58 - 68 cm bij een gewicht van 34 tot 50 kg. Teef 53 - 63 cm.
Gewicht
Reu 34 - 50 kg. Teef 27 - 38 kg.
Gebit
Onderkaak moet net voor de boven kaak staan. Schaar en tanggebit moeten worden gezien als een cosmetische fout.\