Over het ras
In 1891 was Nicolas Rose uitbater van "Chateaux de Groenendael" in het Zonienbos ten zuiden van Brussel. Zijn favoriete hond was de Belgische herder daarom besloot hij hiermee te gaan fokken. Hij gebruikte daarvoor de Belgische herder Picard (een reutje) werkzaam als schapenhoeder te Feley-Ardenne en Petite (teefje) eveneens werkzaam als schapenhoedster maar elders; in de omgeving van La Hulpe. Hieruit ontstonden fantastische zwarte Groenendaelers met hele goede karaktereigenschappen. Door een tijdelijk verblijf van Picard op een paardenhoeve te Uccle kreeg hij de naam Picard d'Uccle nog steeds genoemd als zijnde de stamvader van het Groenendael geslacht.
De middelgrote Groenendaeler is een langharige, sierlijke en robuuste hond. Hij is evenredig gebouwd en zeer geschikt als schaapshoeder. Tijdens een wandeling komt dit tot uiting omdat deze intelligente hond geneigd is in cirkels te lopen in plaats van in een rechte lijn. De levensverwachting is ongeveer tussen de 12 en 13 jaar.
De Groenendaeler heeft een zwarte langharige, volle bovenvacht op een erg dichte ondervacht. De vachtverzorging bestaat uit een regelmatige borstelbeurt. De Groenendaeler is tweemaal per jaar in de rui
De Groenendaeler is een vriendelijke oplettende hond. Hij is moedig en zeer waakzaam. Deze sierlijke zwarte hond is voortdurend oplettend en is zeer zeker geen kennelhond. Voor "eigen" mensen is de Groenendaeler aanhankelijk en lief maar naar vreemden toe is voorzichtigheid geboden. Het is geen hond voor mensen die weinig tijd hebben voor een hond, een strakke opvoeding is gewenst. Wederzijds respect is een goede basis voor eenjarenlange vriendschap met deze schitterende hond.
De Groenendaeler is een van de vier variëteiten Belgische Herdershonden en is naar de Belgische plaats Groendendael genoemd, De andere drie variëteiten zijn de Laekense Herder, de Tervuerense Herdershond en de Mechelaar. Hoewel deze honden door velen als behorend tot één enkel ras worden beschouwd, heeft de AKC sinds 1959 drie van de vier, waaronder de Groenendaeler als apart ras erkend. In Groot-Brittannië worden deze vier door de British Kennel Club weer wel als één ras beschouwd. De Belgische Herdershonden worden normaal gezien geregistreerd op basis van type en kleur van hun vacht en niet op hun afkomst.
Ontwikkeld door Nicholas Rose, een fokker uit Groenendael, is de Groenendaeler veelvuldig gebruikt om te hoeden en in oorlogen. Deze soort is van de vier soorten Belgische Herders de meest geliefde en deze hond heeft aan beide Wereldoorlogen deelgenomen.
De Groenendaeler is een dappere en elegante hond met een grote gehoorzaamheid en kracht. Deze hond is zeer waakzaam en serieus van aanleg. Door zijn aangeboren beschermende instinct en zijn territoriumdrift kan de Groenendaeler een uitstekende bewakingshond zijn.
De Groenendaeler kan verlegenheid of gevoeligheid vertonen. Uitgebreide socialisatie op een jonge leeftijd kan hier veel verschil bij uitmaken. Deze hond vraagt om een strenge, maar vriendelijke opvoeding door een ervaren leraar. Bij een redelijke manier van trainen zal deze hond zeer coöperatief zijn.
De Groenendaeler is als goede werkhond, beroemd om zijn werkvaardigheden, zijn uithoudingsvermogen en zijn gehoorzaamheid. Deze hond is een uitstekende politiehond en wordt voor dit doel in België zeer veel gebruikt. Deze veeleisende en actieve hond heeft de neiging om een nauwe band met één persoon aan te gaan.
Ondanks de reputatie van hoeder en werkhond kan de Groenendaeler ook een uitstekend huisdier zijn. Het is een trouwe en waakzame hond, die een beminnelijke metgezel voor zijn baas kan zijn. Wanneer deze hond goed gesocialiseerd is, zal hij goed met kinderen overweg kunnen. In feite kan deze hond makkelijk een onderdeel van het gezin worden.
Gefokt als schapenhoeder, is de Groenendaeler vol energie en wil altijd zeer actief zijn. Deze hond heeft dan ook veel en intensieve beweging nodig. Deze honden hebben de neiging hoedgedrag te vertonen, zoals opjagen en cirkelen en ze kunnen zonder ophouden urenlang actief zijn.
De Groenendaeler kan agressie vertonen naar andere dieren. Deze honden moeten goed bij andere dieren geïntroduceerd worden en goed gesocialiseerd worden op jonge leeftijd.
De zware vacht van de Groenendaeler vraagt om regelmatig borstelen. Dit ras verhaart twee keer per jaar zeer hevig en de vacht heeft tijdens de rui extra verzorging nodig. Oren en tenen moeten ook regelmatig worden schoongemaakt.
De gemiddelde levensverwachting voor een Groenendaeler is 13 tot 14 jaar.
Het is een taai en gezond ras, dat geen grote gezondheidsproblemen vertoont. Toch kunnen epilepsie, huidallergieën en enkel soorten oogproblemen voorkomen. Heup- en elleboogdysplasie komen een enkele keer ook voor bij dit ras.\
Schofthoogte
Reu 60 - 66 cm. Teef 56 - 62 cm.
Gewicht
Re 25 - 30 kg. Teef 20 - 25 kg.
Verschijning
Krachtig, elegant, gespierd.
Aard
Actief, waaks, zelfverzekerd.
Hoofd
Lang.
Schedel: niet te breed.
Voorhoofd: afgeplat.
Stop: matig.
Snuit: lang.
Ogen
Groot.
Kleur: bruin.
Oogranden: zwart.
Uitstraling: levendig.
Oren
Klein, rechtop staand.
Aanzet: hoog.
Vorm: driehoek.
Mond
Lippen: dun
Gebit: schaargebit. Tanggebit mag ook.
Hals
Lang, gespierd. Opgericht.
Voorhand
Schouderblad: lang, schuin.
Voorbenen: stevig, recht.
Lichaam
Krachtig.
Borst: niet breed.
Rug: recht, kort, gespierd.
Lendenen: recht, tevig, kort.
Achterhand
Krachtig.
Dijen: sterk, gespierd.
Voeten
Voorvoeten: rond.
Achtervoeten: ovaal.
Tenen: gebogen, gesloten.
Voetzolen: dik.
Nagels: donker, dik.
Beweging
Vrij, regelmatig. Snel.
Staart
Aanzet: krachtig.
Hangend dragen (rust).
Kleur
Effen zwart.
Vacht
Dicht, aanliggend.
Ondervacht: wol.
NB
Reuen: twee testikels moeten goed ingedaald zijn in het scrotum.\
Beschrijving
In 1891 was Nicolas Rose uitbater van "Chateaux de Groenendael" in het Zoniënbos ten zuiden van Brussel. Zijn favoriete hond was de Belgische herder daarom besloot hij hiermee te gaan fokken. Hij gebruikte daarvoor de Belgische herder Picard (een reutje) werkzaam als schapenhoeder te Feley-Ardenne en Petite (teefje) eveneens werkzaam als schapenhoedster maar elders; in de omgeving van La Hulpe. Hieruit ontstonden fantastische zwarte Groenendaelers met hele goede karaktereigenschappen. Door een tijdelijk verblijf van Picard op een paardenhoeve te Uccle kreeg hij de naam Picard d'Uccle nog steeds genoemd als zijnde dé stamvader van het Groenendael geslacht.
De middelgrote Groenendaeler is een langharige, sierlijke en robuuste hond. Hij is evenredig gebouwd en zeer geschikt als schaapshoeder. Tijdens een wandeling komt dit tot uiting omdat deze intelligente hond geneigd is in cirkels te lopen in plaats van in een rechte lijn. De levensverwachting is ongeveer tussen de 12 en 13 jaar.
De Groenendaeler heeft een zwarte langharige, volle bovenvacht op een erg dichte ondervacht. De vachtverzorging bestaat uit een regelmatige borstelbeurt. De Groenendaeler is tweemaal per jaar in de rui
De Groenendaeler is een vriendelijke oplettende hond. Hij is moedig en zeer waakzaam. Deze sierlijke zwarte hond is voortdurend oplettend en is zeer zeker geen kennelhond. Voor "eigen" mensen is de Groenendaeler aanhankelijk en lief maar naar vreemden toe is voorzichtigheid geboden. Het is geen hond voor mensen die weinig tijd hebben voor een hond, een strakke opvoeding is gewenst. Wederzijds respect is een goede basis voor eenjarenlange vriendschap met deze schitterende hond. \
Karakter
Schofthoogte
Reu 60 - 68 cm. Teef 55 - 63 cm.
Verschijning
Middelgrote hond.
Aard
Intelligent, trouw.
Hoofd
Snuit: tamelijk lang.
Neus: zwart. Leverkleurig bij lichtere vacht.
Ogen
Tamelijk groot.
Vorm: amandelvormig.
Kleur: geel - amberbruin, blauw. Soms tweekleurig van ogen.
Oogleden: zwart.
Oren
Groot. Rechtopstaande oren.
Mond
Gebit: schaargebit.
Lippen: zwart.
Hals
Gespierd.
Voorhand
Gespierd.
Lichaam
Borst: diep.
Rug: recht.
Lendenen: gespierd.
Achterhand
Lang, gespierd.
Voeten
Klein.
Beweging
Gemakkelijk.
Staart
Lang.
Kleur
Alle natuurlijke kleuren.
Vacht
Middelmatige lengte.
NB
Reuen: twee testikels moeten goed ingedaald zijn in het scrotum.\