Over het ras
De voorouders van deze honden werden al beschreven rond het begin van de jaartelling, en is het oudste ras dat Italie kent. Men neemt aan dat de dieren van oorsprong uit Azie komen. Deze hond werd speciaal als herdershond gefokt omdat de herders de voorkeur gaven aan een hond met een witte vacht, zodat hij in donker goed te onderscheiden was van de wolven. Om de honden te beschermen tegen aanvallen van wolven werden de halsbanden voorzien van grote pennen. Door de strenge selectie binnen het ras zijn de zuivere bloedlijnen vandaag de dag nog steeds aanwezig. Tegenwoordig komt het ras, incidenteel, in het buitenland voor, maar dient dan voornamelijk als gezelschapsdier.
De Berghond van de Maremmen en Abruzzen is een tamelijke grote, robuuste, sterke en moedige hond met een overvloedige witte vacht. De dieren hebben stevige botten, een goed ontwikkeld spierstelsel en een stoere uitstraling, maar ziet er beslist niet lomp uit. Het is een echte buitenhond.
Dit ras heeft een weelderige beharing die tot 8 cm lang kan zijn. Een iets golvende vacht komt ook voor. De ondervacht van deze berghond is alleen in de winter aanwezig en is zweer zwaar.
De Berghond van de Maremmen en Abruzzen wordt voornamelijk in Italie gebruikt als herdershond en waakhond. In mindere mate wordt dit ras als gezelschapsdier gebruikt.
De dieren zijn oplettend, waaks, moedig, intelligent, gewillig en trouw. Hij is wat terughoudend tegen over vreemden. De dieren zijn actief en echte buitenhonden. Opvoeding met zachte hand is noodzaak!
De Berghond van de Maremmen en de Abruzzen is ontstaan in Italië. Oorspronkelijk waren er twee verschillende rassen, de Maremmano en de Abruzzese. In de vijftiger jaren van de twintigste eeuw werden deze twee rassen officieel als één enkel ras erkend en werd het ras de Berghond van de Maremmen en de Abruzzen ofwel "Maremmano-Abruzzese" genoemd. De Berghond van de Maremmen en de Abruzzen is waarschijnlijk een naaste verwant van de grote witte Oosterse schaapshonden die zich vele eeuwen geleden geleidelijk verspreidden over Europa. De voorouders van deze Berghond worden gevonden onder de Kuvac uit Slowakije, de Karabash en de Akbash schaapshonden uit Turkije, de Kuvasz en de Komondor uit Hongarije en de Pyrenean Mountain Dog uit Frankrijk. De tegenwoordige Berghond van de Maremmen en de Abruzzen is kleiner dan de andere kudde bewakers.
De Berghond van de Maremmen en de Abruzzen is over het algemeen een gezond ras. Sommige lijnen van dit ras kunnen heupdysplasie ontwikkelen en oogziekten. Net als alle andere hondenrassen heeft deze hond de juiste verzorging en toezicht van de dierenarts nodig.
De gemiddelde levensverwachting van deze Berghond ligt tussen de 11 en de 13 jaar. Een uitgebalanceerd dieet en regelmatige verzorging zullen tot een lang en gezond leven bijdragen.
Het is een onbevreesd, intelligent en stoer ras. Deze honden zijn goed gebalanceerde kuddebewakers. Het is een vastbesloten en betrouwbare hond en hij is een uitstekende bewakingshond en een fantastische waakhond. Deze honden zijn niet perfect geschikt voor de gehoorzaamheidstraining, omdat deze hond een bevel waarvan hij het nut niet inziet, niet op zal volgen. Consequent africhten en behandelen zijn een voorwaarde bij de Berghond van de Maremmen en de Abruzzen . Dit ras is uitstekend geschikt voor en attent tegenover kinderen. Tegenover vreemden kan hij gereserveerd zijn. Hij gaat goed om met andere honden en dieren. Wanneer deze hond aan het bewaken is, is hij destructief ten opzichte van indringers. Het is een onafhankelijk ras. De Berghond van de Maremmen en de Abruzzen is een uitstekende metgezel. Deze honden verdedigen zowel hun huis als hun eigenaar.
De Berghond van de Maremmen en de Abruzzen heeft een vacht die geschikt is voor alle weertypen. De vacht moet regelmatig en grondig worden geborsteld om alle dode en losse haren te verwijderen. Gebruik bij deze honden alleen droog shampoo als het nodig is. Baden zal de ondervacht van deze hond beschadigen. In de rui heeft de vacht extra verzorging nodig.\
Schofthoogte
Reu 65-73 cm. Teef 60-68 cm.
Gewicht
Reu 35-45 kg. Teef 30-40 kg
Verschijning
Groot, gespierd.
Aard
Waaks.
Hoofd
Groot en plat.
Schedel: is tamelijk breed.
Achterhoofdknobbel: amper zichtbaar.
Stop: amper aangegeven.
Neus: groot, zwart.
Ogen
Niet groot.
Kleur: oker - kastanjebruin.
Levendig en attente uitdrukking.
Amandelvormig, met zwarte oogranden.
Oren
Hoog aangezet.
Driehoekig van vorm.
Gecoupeerde oren zijn alleen toegestaan bij honden die echt als herdershond gebruikt worden.
Mond
Lippen: bedekken net de tanden van de onderkaak.
Kleur: zwart.
Kaken: sterk.
Tanden: wit, sterk, schaargebit.
Hals
Gespierd.
Voorhand
Recht.
Schouder: gespierd.
Lichaam
Solide bouw.
Schoft: breed.
Borst: breed.
Ribben: goed gewelfd.
Rug: recht.
Achterhand
Breed, gespierd.
Dijbeen: lang, breed en gespierd.
Aanwezige Hubertusklauwen verwijderen.
Voeten
Groot, rondachtig van vorm.
Achtervoeten meer ovaal.
Nagels: zwart, kastanjebruin.
Beweging
Stap en uitgestrekte draf.
Staart
Laag aangezet.
In rust: hangend.
In actie: in het verlengde van de rug gedragen.
Kleur
Wit. Ivoorkleurige, bleke oranje of citroen tinten zijn toegestaan mits niet overheersend.
Vacht
Dik.
Licht golvend is toegestaan.
Rond de hals:
Beschrijving
De voorouders van deze honden werden al beschreven rond het begin van de jaartelling, en is het oudste ras dat Italië kent. Men neemt aan dat de dieren van oorsprong uit Azië komen. Deze hond werd speciaal als herdershond gefokt omdat de herders de voorkeur gaven aan een hond met een witte vacht, zodat hij in donker goed te onderscheiden was van de wolven. Om de honden te beschermen tegen aanvallen van wolven werden de halsbanden voorzien van grote pennen. Door de strenge selectie binnen het ras zijn de zuivere bloedlijnen vandaag de dag nog steeds aanwezig. Tegenwoordig komt het ras, incidenteel, in het buitenland voor, maar dient dan voornamelijk als gezelschapsdier.
De Berghond van de Maremmen en Abruzzen is een tamelijke grote, robuuste, sterke en moedige hond met een overvloedige witte vacht. De dieren hebben stevige botten, een goed ontwikkeld spierstelsel en een stoere uitstraling, maar ziet er beslist niet lomp uit. Het is een echte buitenhond.
Dit ras heeft een weelderige beharing die tot 8 cm lang kan zijn. Een iets golvende vacht komt ook voor. De ondervacht van deze berghond is alleen in de winter aanwezig en is zweer zwaar.
De Berghond van de Maremmen en Abruzzen wordt voornamelijk in Italië gebruikt als herdershond en waakhond. In mindere mate wordt dit ras als gezelschapsdier gebruikt.
De dieren zijn oplettend, waaks, moedig, intelligent, gewillig en trouw. Hij is wat terughoudend tegen over vreemden. De dieren zijn actief en echte buitenhonden. Opvoeding met zachte hand is noodzaak!
Karakter
Schofthoogte
Reu 60 - 68 cm. Teef 55 - 63 cm.
Verschijning
Middelgrote hond.
Aard
Intelligent, trouw.
Hoofd
Snuit: tamelijk lang.
Neus: zwart. Leverkleurig bij lichtere vacht.
Ogen
Tamelijk groot.
Vorm: amandelvormig.
Kleur: geel - amberbruin, blauw. Soms tweekleurig van ogen.
Oogleden: zwart.
Oren
Groot. Rechtopstaande oren.
Mond
Gebit: schaargebit.
Lippen: zwart.
Hals
Gespierd.
Voorhand
Gespierd.
Lichaam
Borst: diep.
Rug: recht.
Lendenen: gespierd.
Achterhand
Lang, gespierd.
Voeten
Klein.
Beweging
Gemakkelijk.
Staart
Lang.
Kleur
Alle natuurlijke kleuren.
Vacht
Middelmatige lengte.
NB
Reuen: twee testikels moeten goed ingedaald zijn in het scrotum.\