Over het ras
De Bloedhond is afkomstig uit Belgie. Echter Engeland heeft een uitermate bepalende rol in de ontwikkeling van het ras gespeeld. De Bloedhond stamt af van de honden die in de elfde eeuw door Willem de Veroveraar in Engeland werden ingevoerd. Ze werden voornamelijk gebruikt voor de hertenjacht, maar vanwege hun voortreffelijke neus werden ze al snel ingezet voor het opsporen van misdadigers, veedieven en stropers. De naam Bloedhond wijst niet op het feit dat de dieren bloeddorstig zouden zijn. Het betekent dat het hier om een volbloed hond gaat.
De Bloedhond is een grote, edele en waardige hond die er statig en wijs uitziet. Het lichaam is kort met diepe borst
De Bloedhond is zachtaardig, waardig, rustig, verdraagzaam en verstandig. De dieren zijn lief voor kinderen en hebben veel beweging no
De Bloedhond was in het Mediterrane gebied lang voor het begin van de jaartelling bekend. In de achtste eeuw is het ras door de monniken de Sint Hubert Abdij in België geperfectioneerd. Daarom staat dit ras ook wel bekend als de Sint-Hubertushond - ieder klooster had in die tijd een kennel en de eer voor het onderhouden van dit ras is voor deze monniken. De Noormannen hebben de Bloedhond naar Engeland gebracht en vandaar is het ras naar de Verenigde Staten gekomen.
De Bloedhond staat ook bekend als de Vlaamse Hond werd voor de Amerikaanse Burgeroorlog gebruikt voor het opsporen van ontsnapte slaven. Deze hond met zijn legendarische neus heeft meer misdadigers opgespoord voor de Amerikaanse politie dan menselijke detectives. Rassen als de American Coonhounds, de Zwitserse Jura-brakken, de Braziliaanse Fila Brasileiro en de Beierse Bergzweethond stammen af van deze oude speurhond. In het Middeleeuwse Europa bestond er een witte variant van de Bloedhond, die in de zeventiende eeuw is uitgestorven. Genetisch materiaal van deze honden vinden we terug in honden van rassen zo divers als witte Boxers en de driekleurige Basset Hounds.
Net als andere rassen heeft de Bloedhond de juiste verzorging en controles door de dierenarts nodig. Deze honden hebben een aanleg tot het krijgen van structurele problemen als heupdysplasie. En ent als andere rassen met een diepe borst, heeft de Bloedhond aanleg voor maagtorsie. Door het draaien van de maag worden de esophagus en de darm van de maag afgesloten. De ogen van de Bloedhond hebben speciale aandacht nodig, omdat ze een entropie of entropie probleem kunnen. Om verdikkingen van de gewrichten te voorkomen is het aan te raden de Bloedhond een zacht bed te geven.
De Bloedhond is een van de oudste rassen en is een krachtige en toch gracieuze hond. Deze hond is een uitstekend spoorzoeker , die een spoor tot meer dan 160 km ver kunnen terugvinden. Vandaar dat dit ras over de hele wereld wordt gebruikt voor reddingswerk en het zoeken van criminelen. Deze hond heeft een strek instinct om er van door te gaan om een of ander spoor te volgen. Een Bloedhond kan niet zonder lijn worden uitgelaten, als deze hond iets ruikt, drijft zijn instinct hem naar het andere eind van het spoor. Deze hond kan goed binnenshuis gehouden worden, maar ook buiten in een kennel.
Bloedhonden zijn geduldige, edele, zachtaardige en beminnelijke honden, die het gedwee toelaten dat kinderen over ze heen klimmen. De Bloedhond heeft een eigen wil en maakt vaak zijn eigen beslissingen, daardoor hebben ze een strenge, doch vriendelijke training.
De Bloedhond heeft een kortharige vacht die makkelijk in het onderhoud is. Wassen indien nodig om zijn specifieke hondengeur te verwijderen. De Bloedhond leeft vreedzaam naast andere honden en huisdieren.\
Schofthoogte
Reu 63,5 - 68,5 cm. Teef 58,5 - 63,5 cm.
Gewicht
Reu 40,5 - 49,5 kg. Teef 36 - 45 kg.
Verschijning
Krachtig.
Aard
Aanhankelijk.
Hoofd
Schedel: lang, smal.
Snuit: lang, diep.
Neusgaten: groot, open.
Ogen
Kleur: bruin.
Oren
Lang.
Aanzet: laag.
Naast hoofd gedragen.
Mond
Lippen: vierkant.
Kaken: sterk.
Gebit: schaargebit.
Hals
Lang.
Voorhand
Schouders: gespierd.
Voorbenen: zwaar, recht.
Lichaam
Ribben: gewelfd.
Rug: sterk.
Lendenen: sterk, iets gewelfd.
Achterhand
Schenkels: gespierd.
Voeten
Sterk.
Tenen: gebogen.
Beweging
Gemakkelijk.
Staart
Lang, dik.
Aanzet: hoog.
Gebogen.
Kleur
Zwart - roestbruin, bruin - roestbruin, rood.
Wit op borst, voeten, staartpunt toegestaan.
NB
Reuen: twee testikels moeten goed ingedaald zijn in het scrotum.\
Beschrijving
De Bloedhond is afkomstig uit België. Echter Engeland heeft een uitermate bepalende rol in de ontwikkeling van het ras gespeeld. De Bloedhond stamt af van de honden die in de elfde eeuw door Willem de Veroveraar in Engeland werden ingevoerd. Ze werden voornamelijk gebruikt voor de hertenjacht, maar vanwege hun voortreffelijke neus werden ze al snel ingezet voor het opsporen van misdadigers, veedieven en stropers. De naam Bloedhond wijst niet op het feit dat de dieren bloeddorstig zouden zijn. Het betekent dat het hier om een volbloed hond gaat.
De Bloedhond is een grote, edele en waardige hond die er statig en wijs uitziet. Het lichaam is kort met diepe borst
Vach
De vacht is glad, dicht en kort.
Kleur
Zwart/roestbruin, rood/roestbruin en vaalrood. Iets wit op de borst, de voeten en punt van de staart is toegestaan.
Gebruik
Vroeger voornamelijk gehouden voor de jacht op herten. Tegenwoordig steeds vaker als gezelschapshond gehouden
Gezondheid
Bij dit ras zijn geen ernstige rasgebonden afwijkingen bekend. De dieren zijn echter wel gevoelig voor maagtorsies.
Aard
De Bloedhond is zachtaardig, waardig, rustig, verdraagzaam en verstandig. De dieren zijn lief voor kinderen en hebben veel beweging nodig.
\
Copyright Kennels.nl 2007 - Alle rechten voorbehouden Design: Demidind Contact