Over het ras
De uit Italie afkomstige Bolognezer valt onder de 5 rassen van de Bichon-groep die door de FCI erkend zijn. De Bolognezer stamt af van de Maltezer. In Italie is de Bolognezer een heel populair ras terwijl hij in West-Europese landen aanzienlijk minder vaak voorkomt. Al in de 12e eeuw is het hondje op schilderijen vastgelegd en was vooral in de gratie in de hogere kringen. De Bolognezer werd in die tijd vaak als cadeau geschonken als waardering, en het cadeau werd als grootste blijk van waardering gezien in die tijd. Het hondje dankt zijn naam aan de Italiaanse stad Bologna.
De Bolognezer is een kleine hond met een dichte, witte vacht en een wat vierkant voorkomen. Hij wordt niet groter dan 30 cm (reutjes) en teefjes blijven iets kleiner. Het is een erg sociaal en aanhankelijk beestje en de Bolognezer blijft liever niet te lang alleen thuis.
De witte, dichtbehaarde vacht ligt wat in lokken en heeft een intensieve verzorging nodig. Dagelijks moet de vacht worden gekamd om het snel klittende haar onder controle te houden. De haren bij de ogen en tussen de tenen moeten regelmatig worden bijgeknipt. Om de Bolognezer mooi wit te houden is een regelmatige wasbeurt met speciaal voor "witte hondjes" bestemde hondenshampoo noodzaak
De Bolognezer wordt gebruikt als gezelschaps- en schoothondje. Het is overigens een erg acrobatisch beestje en het is erg leuk om behendigheidscursussen met de Bolognezer te volgen. Het wil graag dingen leren.
Incidenteel komt Patella Luxatie voor. Dit is een aandoening waarbij de knieschijf niet midden op het bovenste uiteinde van het scheenbeen ligt. De hond zakt dan door de achterbenen omdat deze in dat geval niet kunnen worden belast.
De Bolognezer is vrolijk, intelligent, trouw, aanhankelijk en speels. Hij kan zichzelf heel erg goed vermaken met een bal of een oude knuffel. Hij is ook heel erg sociaal en zeer aanhankelijk voor zijn baas. Sommige Bolognezers kunnen niet goed alleen thuis zijn, maar dit kun je ze in de socialisatiefase wel aanleren. Als ze dit niet geleerd hebben kan dit soms problemen opleveren doordat ze blaffen als ze alleen thuis worden gelaten. Tegenover andere honden (vooral sommige Terriers) kan de Bolognezer soms fel zijn.
Men denkt dat de Bolognezer afstamt van de kleine witte honden, die door Aristoteles "Melitensis" werden genoemd. De Bolognezer hoort tot de groep van de Bichons, van wie de voorgangers op schepen werden gebruikt om ongedierte te bestrijden. De Bolognezer heeft dezelfde afkomst als de Maltezer. De Bolognezer is oorspronkelijk ontwikkeld in de stad Bologna in Italië. Het ras bestond al rond 1400 en werd in die tijd als een kostbaar bezit beschouwd. Tijdens de Renaissance werden ze door de adel onderling cadeau gegeven - Cosimo de Medici heeft bijvoorbeeld acht Bolognezers mee naar Brussel genomen als gift voor Belgische edelen en Philip de Tweede, koning van Spanje, heeft in dezelfde periode twee Bolognezers cadeau gekregen van de Hertog d'Este. Desalniettemin bleef het aantal Bolognezers in die tijd gering.
De Bolognezer heeft net als ieder ander hondenras de bij het ras passende verzorging en voeding nodig. Dit zal bijdragen tot een gezond en lang leven. Vergeleken met andere hondenrassen, is de Bolognezer immuun voor vele gezondheidsproblemen. De gemiddelde levensduur van een Bolognezer is 14 jaar.
De Bolognezer is een intelligente en ondernemende hond, en heeft een lieve persoonlijkheid. Dit fantastische huisdier kan buitenshuis behoorlijk te keer gaan. Binnenshuis volgt deze hond het gaan en staan van zijn baas op een bezitterige manier. De Bolognezer stelt menselijk gezelschap op prijs en is zeer gehecht aan zijn baas. Deze slimme, intelligente en gehoorzame kleine hond ondergaat stoïcijns het gestoei en geknoei van de kinderen.
De Bolognezer is geen blaffer en is ook niet agressief. Wel zal deze hond blaffen om zijn eigenaar te laten weten dat er iets nieuws of iets ongewoons aan de hand is. Deze kleine hond heeft de neiging om verdrietig te gaan janken als hij alleen wordt gelaten. De Bolognezer kan het goed met andere dieren vinden. Deze hond reageert zeer goed op gehoorzaamheidstraining en moet op zeer jonge leeftijd gesocialiseerd worden.
De Bolognezer heeft een lange zachte en pluizige vacht die dagelijks geborsteld moet worden. Bepaalde plaatsen, zoals de maag, achter de oren en de benen moeten daarbij speciale aandacht krijgen, omdat de vacht daar neigt in de knoop te raken. De Bolognezer verhaart niet en dagelijkse verzorging van de vacht helpt bij het verwijderen van de dode haren.\
Schofthoogte
Reu 27 - 30 cm. Teef 25 - 28 cm.
Verschijning:
Klein, wit hondje.
Hoofd
Matig lang.
Schedel: gewelfd, breed.
Srop: duidelijk.
Mond
Gebit: schaargebit.
Ogen
Rond.
Kleur: donker.
Oren
Aanzet: hoog.
Naar voren hangend.
Voorhand
Kort, recht.
Lichaam
Rug: recht.
Ribben: goed gewelfd.
Croupe: breed, iets hellend.
Achterhand
Gespierd.
Voeten
Voetzolen/nagels: zwart.
Staart
Wordt gebogen over de rug gedragen.
Vacht
Lang, dicht, rechtopstaand.
Kleur
Zuiverwit.
NB
Reuen: twee testikels moeten goed ingedaald zijn in het scrotum.\
Beschrijving
De uit Italië afkomstige Bolognezer valt onder de 5 rassen van de Bichon-groep die door de FCI erkend zijn. De Bolognezer stamt af van de Maltezer. In Italië is de Bolognezer een heel populair ras terwijl hij in West-Europese landen aanzienlijk minder vaak voorkomt. Al in de 12e eeuw is het hondje op schilderijen vastgelegd en was vooral in de gratie in de hogere kringen. De Bolognezer werd in die tijd vaak als cadeau geschonken als waardering, en het cadeau werd als grootste blijk van waardering gezien in die tijd. Het hondje dankt zijn naam aan de Italiaanse stad Bologna.
De Bolognezer is een kleine hond met een dichte, witte vacht en een wat vierkant voorkomen. Hij wordt niet groter dan 30 cm (reutjes) en teefjes blijven iets kleiner. Het is een erg sociaal en aanhankelijk beestje en de Bolognezer blijft liever niet te lang alleen thuis.
De witte, dichtbehaarde vacht ligt wat in lokken en heeft een intensieve verzorging nodig. Dagelijks moet de vacht worden gekamd om het snel klittende haar onder controle te houden. De haren bij de ogen en tussen de tenen moeten regelmatig worden bijgeknipt. Om de Bolognezer mooi wit te houden is een regelmatige wasbeurt met speciaal voor "witte hondjes" bestemde hondenshampoo noodzaak
De Bolognezer wordt gebruikt als gezelschaps- en schoothondje. Het is overigens een erg acrobatisch beestje en het is erg leuk om behendigheidscursussen met de Bolognezer te volgen. Het wil graag dingen leren.
Incidenteel komt Patella Luxatie voor. Dit is een aandoening waarbij de knieschijf niet midden op het bovenste uiteinde van het scheenbeen ligt. De hond zakt dan door de achterbenen omdat deze in dat geval niet kunnen worden belast.
De Bolognezer is vrolijk, intelligent, trouw, aanhankelijk en speels. Hij kan zichzelf heel erg goed vermaken met een bal of een oude knuffel. Hij is ook heel erg sociaal en zeer aanhankelijk voor zijn baas. Sommige Bolognezers kunnen niet goed alleen thuis zijn, maar dit kun je ze in de socialisatiefase wel aanleren. Als ze dit niet geleerd hebben kan dit soms problemen opleveren doordat ze blaffen als ze alleen thuis worden gelaten. Tegenover andere honden (vooral sommige terriërs) kan de Bolognezer soms fel zijn.
Geschiedenis
Men denkt dat de Bolognezer afstamt van de kleine witte honden, die door Aristoteles "Melitensis" werden genoemd. De Bolognezer hoort tot de groep van de Bichons, van wie de voorgangers op schepen werden gebruikt om ongedierte te bestrijden. De Bolognezer heeft dezelfde afkomst als de Maltezer. De Bolognezer is oorspronkelijk ontwikkeld in de stad Bologna in Italië. Het ras bestond al rond 1400 en werd in die tijd als een kostbaar bezit beschouwd. Tijdens de Renaissance werden ze door de adel onderling cadeau gegeven - Cosimo de Medici heeft bijvoorbeeld acht Bolognezers mee naar Brussel genomen als gift voor Belgische edelen en Philip de Tweede, koning van Spanje, heeft in dezelfde periode twee Bolognezers cadeau gekregen van de Hertog d'Este. Desalniettemin bleef het aantal Bolognezers in die tijd gering.
De Bolognezer heeft net als ieder ander hondenras de bij het ras passende verzorging en voeding nodig. Dit zal bijdragen tot een gezond en lang leven. Vergeleken met andere hondenrassen, is de Bolognezer immuun voor vele gezondheidsproblemen. De gemiddelde levensduur van een Bolognezer is 14 jaar.
De Bolognezer is een intelligente en ondernemende hond, en heeft een lieve persoonlijkheid. Dit fantastische huisdier kan buitenshuis behoorlijk te keer gaan. Binnenshuis volgt deze hond het gaan en staan van zijn baas op een bezitterige manier. De Bolognezer stelt menselijk gezelschap op prijs en is zeer gehecht aan zijn baas. Deze slimme, intelligente en gehoorzame kleine hond ondergaat stoïcijns het gestoei en geknoei van de kinderen.
De Bolognezer is geen blaffer en is ook niet agressief. Wel zal deze hond blaffen om zijn eigenaar te laten weten dat er iets nieuws of iets ongewoons aan de hand is. Deze kleine hond heeft de neiging om verdrietig te gaan janken als hij alleen wordt gelaten. De Bolognezer kan het goed met andere dieren vinden. Deze hond reageert zeer goed op gehoorzaamheidstraining en moet op zeer jonge leeftijd gesocialiseerd worden.
De Bolognezer heeft een lange zachte en pluizige vacht die dagelijks geborsteld moet worden. Bepaalde plaatsen, zoals de maag, achter de oren en de benen moeten daarbij speciale aandacht krijgen, omdat de vacht daar neigt in de knoop te raken. De Bolognezer verhaart niet en dagelijkse verzorging van de vacht helpt bij het verwijderen van de dode haren.\