Over het ras
De Dogo Argentino is de nationale hond van Argentinie. Dit jonge ras is in 1925 gecreeerd door de gebroeders dr. Antonio en Augustin Nores Martinez. De voorouders van dit ras zijn een Alano-achtige hond, de gevlekte Duitse Dog, de Mastin de los Pireneos, de Bordeaux Dog, de Boxer, de Bull Terrier, de Engelse Bulldog, Pointer, de Ierse Wolfshond en de Engelse Mastiff. In het Argentinie heet dit ras ‘jabalinero’ wat ‘zwijnenhond’ betekent. Er was bij jagers de behoefte aan een hond die het kon opnemen tegen wilde zwijnen en poema’s, en die tevens een goede waakhond en gezinshond zou zijn. De witte kleur was hierbij essentieel omdat het dier moest opvallen en onderscheiden kon worden van het wild. Het heeft geruime tijd geduurd om dit ras te kunnen consolideren, in 1960 werd het ras uiteindelijk door de FCI erkend
In Argentinie wordt de Dogo Argentino nog steeds voor de jacht gebruikt. Is voor ervaren mensen ook geschikt als gezelschapshond.
De Dogo Argentino is kind- en mensvriendelijk, zeer trouw, levendig en heeft een groot uithoudingsvermogen. Heeft een consequente baas nodig. Hij is een scherpe waakhond. Door zijn grote fysieke kracht is dit ras niet voor iedereen
De Argentijnse Dog staat ook bekend onder de naam Argentijnse Mastiff en is ontwikkeld in Argentinië aan het eind van de twintiger jaren van de twintigste eeuw door de broers Dr. Antonio Nores en Dr. Agustin Nores. Deze heren waren hondenliefhebbers en fanatieke jagers. Ze wilden een hond creëren die niet alleen een goede meutejager en bewaker zou zijn, maar een hond die ook te vertrouwen zou zijn met het gezin. De Argentijnse Dog is het resultaat van dit experiment. De hond waaruit de Argentijnse Dog gefokt is, is ontstaan uit het kruisen van tien verschillende rassen. Als basis is het nu uitgestorven ras de Old Cordoba Fighting Dog gebruikt en daarmee zijn Bulldog, Bull Terrier, Boxer, English Pointer, Old English Bulldog, Mastiff, Bordeauxdog, Duitse Dog, Pyrenese Berghond en Ierse Wolfshond gekruist.
Het resultaat was de Argentijnse Dog en dit ras bleek een succesvol ras te zijn, dat niet alleen voldeed aan de verwachtingen van de gebroeders Martinez als wildjager en bewaker van het gezin, maar ook een reputatie verwierf als geleidehond en als leger - en politiehond. De Argentijnse Dog was meteen al aantrekkelijk voor de mensen die zich bezighielden met hondengevechten; jammer genoeg heeft dit deze hond een slechte reputatie bezorgd. Veel landen hebben dit ras verboden.
De Argentijnse Dog is een moedige hond die in staat is te speuren, spoor te volgen en groot wild als poema's, rode vossen en wilde zwijnen aan te vallen. De Argentijnse Dog heeft vele van de beste kwaliteiten van de rassen waarop het is gebaseerd geërfd: de hoogte van de Duitse Dog, het uithoudingsvermogen en de witte kleur van de Pyrenese Berghond, het reukvermogen van de Pointer, het vermogen om te denken en de zachtaardigheid van de Boxer, de vasthoudendheid en doorzettingsvermogen van de Bull Terrier en de kracht van de kaken van de Bordeauxdog.
De Argentijnse Dog is een betrouwbare bewakingshond voor het gezin; hij is geïnteresseerd in alle activiteiten en houdt er van om met zijn gezin en met gasten van het gezin samen te zijn. Deze hond is trouw, speels, toegewijd en intelligent. Het is een beminnelijk huisdier en deze hond houdt ervan om te knuffelen en zich dicht tegen je aan te vleien. Hoewel ze erg makkelijk zijn af te richten, is de Argentijnse Dog een krachtige hond, die een krachtige maar liefhebbende hand nodig heeft. Sommige van deze honden kunnen agressief zijn naar andere honden, maar meestal zullen ze geen gevechten uitlokken. Wanneer ze vermoeden dat enig gevaar hun gezin of de bezittingen van hun gezin bedreigt, zal deze hond zich hiertegen verzetten en vechten met gebruik van zijn tanden en zijn nagels om ze te beschermen. De Argentijnse Dog is een zeer intelligent ras en worden makkelijk zindelijk. Het is een vrolijke, open, nederige, vriendelijke hond, die niet hard blaft.
De Argentijnse Dog heeft een effen witte vacht, die zeer makkelijk te onderhouden is. Deze hond heeft geen hondengeur. Aan de nagels moet speciale aandacht worden besteed; omdat ze zeer snel groeien, moeten ze vaak geknipt worden. Dit ras verhaart matig en is zeer makkelijk te verzorgen. Wanneer het koud is, kan deze hond niet buiten worden gehouden. De huid van de Argentijnse Dog is gevoelig en kan verbranden door de zon, dus het is belangrijk om voor schaduw te zorgen, als de Argentijnse Dog gedurende langere perioden buiten is. Bij het baden moeten alleen zachte shampoos of shampoos speciaal voor witte vachten gebruikt worden.\
Schofthoogte
Reu 62 - 68 cm. Teef 60 - 65 cm.
Gewicht
40 - 50 kg.
Hoofd
Vorm: bol.
Schedel: massief.
Neus: zwart.
Neusgaten: wijd.
Ogen
Kleur: donker.
oogranden: donkere of lichte randen.
Ver uit elkaar.
Oren
Hoog aangezet.
Vorm: driehoekig.
Mond
Gebit: tanggebit. Schaargebit is toegestaan.
Lippen: strak sluiten, zwart, kort.
Hals
Sterk, plooien.
Nek: gewelfd.
Voorhand
Borst: diep, ruim.
Borstkas: ruim.
Schouders: sterk, krachtig.
Voorbenen: recht.
Lichaam
Rug: hoog bij schoft, laag bij staart.
Lendenen: gespierd.
Achterhand
Dijen: gespierd.
Sprong: laag.
Voeten
Kort, gesloten.
Ongewenst: Hubertusklauw.
Staart
Hoog gedragen, lang.
Kleur
Wit, eventueel kleine donkere vlek bij ogen, hoofd, oren.
Fouten
Gebit: niet compleet.
Lippen: hangen.
Ogen: licht.
Borst: rond, ondiep.
Ribben: plat.
Sprong: lang.
Spieren: slecht ontwikkeld.
NB
Reuen: twee testikels moeten goed ingedaald zijn in het scrotum.\
Beschrijving
De Dogo Argentino is de nationale hond van Argentinië. Dit jonge ras is in 1925 gecreëerd door de gebroeders dr. Antonio en Augustin Nores Martinez. De voorouders van dit ras zijn een Alano-achtige hond, de gevlekte Duitse Dog, de Mastin de los Pireneos, de Bordeaux Dog, de Boxer, de Bull Terriër, de Engelse Bulldog, Pointer, de Ierse Wolfshond en de Engelse Mastiff. In het Argentinië heet dit ras ‘jabalinero’ wat ‘zwijnenhond’ betekent. Er was bij jagers de behoefte aan een hond die het kon opnemen tegen wilde zwijnen en poema’s, en die tevens een goede waakhond en gezinshond zou zijn. De witte kleur was hierbij essentieel omdat het dier moest opvallen en onderscheiden kon worden van het wild. Het heeft geruime tijd geduurd om dit ras te kunnen consolideren, in 1960 werd het ras uiteindelijk door de FCI erkend
In Argentinië wordt de Dogo Argentino nog steeds voor de jacht gebruikt. Is voor ervaren mensen ook geschikt als gezelschapshond.
De Dogo Argentino is kind- en mensvriendelijk, zeer trouw, levendig en heeft een groot uithoudingsvermogen. Heeft een consequente baas nodig. Hij is een scherpe waakhond. Door zijn grote fysieke kracht is dit ras niet voor iedereen
Karakter
Schofthoogte
Reu 60 - 68 cm. Teef 55 - 63 cm.
Verschijning
Middelgrote hond.
Aard
Intelligent, trouw.
Hoofd
Snuit: tamelijk lang.
Neus: zwart. Leverkleurig bij lichtere vacht.
Ogen
Tamelijk groot.
Vorm: amandelvormig.
Kleur: geel - amberbruin, blauw. Soms tweekleurig van ogen.
Oogleden: zwart.
Oren
Groot. Rechtopstaande oren.
Mond
Gebit: schaargebit.
Lippen: zwart.
Hals
Gespierd.
Voorhand
Gespierd.
Lichaam
Borst: diep.
Rug: recht.
Lendenen: gespierd.
Achterhand
Lang, gespierd.
Voeten
Klein.
Beweging
Gemakkelijk.
Staart
Lang.
Kleur
Alle natuurlijke kleuren.
Vacht
Middelmatige lengte.
NB
Reuen: twee testikels moeten goed ingedaald zijn in het scrotum.\