Over het ras
De Franse Harrier is aan het begin van de 19e eeuw ontstaan door kruisingen met de Foxhound en de Beagle. De Harrier zit er een beetje tussenin maar heeft het meeste weg van de Foxhound alhoewel deze iets groter is. Deze Brak werd aanvankelijk gebruikt voor de algemene jacht maar was niet bijzonder snel. Hij bleek zeer geschikt voor de hazenjacht doordat hij de eigenschap van dit dier doorzag dat in een weide kring rennend terugkeerde naar zijn vertrouwde territorium waar de Harrier dan klaar stond om toe te slaan. In Wales, Ierland en Groot-Brittannie zijn naar schatting nog zo’n tiental raszuivere Harriers die nog steeds dient voor de jacht. Het is een niet veelvoorkomend ras.
De gespierde Harrier is een sterke middelgrote, maar toch lichtgebouwde hond. Hij heeft een goede neus en functioneert uitstekend in een jachtroedel. Hij is niet bijzonder snel maar heeft een enorm uithoudingsvermogen. De leeftijdsverwachting is ongeveer 11-12 jaar.
De Harrier heeft een korte, gladde en dichte beharing. Hij moet regelmatig worden geborsteld om de losse haren te verwijderen
Deze expressieve hond is opgewekt en zachtaardig. De Harrier kan goed met kinderen omgaan en ook andere huisdieren moeten geen problemen opleveren. Hij wil graag werken voor de baas, is aanhankelijk en actief. Hij heeft veel bewegi
Over de oorsprong van de Harrier bestaan verschillende lezingen. Volgens een daarvan kunnen de voorouders van de Harrier gevonden worden bij de bloedhonden, de Talbot Hound en zelfs bij de Basset. Een verhaal dat hiermee in tegenspraak is beweert dat de Harrier is ontwikkeld uit kruisingen tussen de English Foxhound, de Fox Terrier en de Greyhound. Weer een andere theorie zegt dat dit een versie is van de English Foxhound, die bij het fokken is ontstaan. De Harrier die we vandaag de dag kennen zit wat formaat betreft tussen de Beagle en de English Foxhound in. De Harrier is voornamelijk ontwikkeld om te jagen op hazen. Maar hij is ook wel gebruikt bij de vossenjacht.
De Harrier heeft geen ernstige genetische afwijkingen en het is normaal gezien een gezond ras. Bij de aanschaf van een pup moet erop gelet worden dat de ouders van de betreffende pup door de OFA gecertificeerd zijn, omdat sommige lijnen een aanleg hebben tot heupdysplasie. Er zijn ook sommige lijnen die een aanleg hebben tot het krijgen van epilepsie. Net als alle andere honden heeft de Harrier de juiste verzorging nodig en controles door de dierenarts.
De normale levensverwachting van de Harrier is 10 tot 12 jaar. Een goed uitgebalanceerd dieet en voldoende beweging zullen tot een lang en gezond leven van de Harrier bijdragen.
De Harrier is een charmant, aanhankelijk een stevig hondenras. Vergeleken met de Foxhound is de Harrier meer sociaal en speels, hoewel hij dat weer wat minder is dan de Beagle. De Harriers kunnen het goed met kinderen vinden. Dit ras doet het uitstekend in het gezelschap van andere honden, maar ze moeten in de buurt van andersoortige dieren in de gaten worden gehouden. Om problemen op dit gebied te voorkomen moet de Harrier met andersoortige dieren opgroeien vanaf dat hij een puppy is. Omdat de Harrier een meutehond is, wil hij altijd graag dicht in de buurt van zijn baas en zijn gezin zijn. Hierdoor is hij bijzonder geschikt als gezelschapshond. Goed aan de lijn houden of vrij laten lopen in een goed afgesloten tuin zijn noodzakelijk, omdat de Harrier ervan houdt om op onderzoek te gaan, te snuffelen en spoor te volgen. Het komt wel eens voor dat een Harrier jankt. De Harrier is een zeer actieve hond en daarom is hij niet geschikt om op een appartement te leven.
De Harrier heeft een kortharige vacht en daarom is deze hond niet moeilijk te verzorgen. Af en toe borstelen en kammen zal genoeg zijn om de vacht vrij te houden van dode haren. De Harrier verhaart gemiddeld.\