Over het ras
De Havanezer dankt zijn naam aan de hoofdstad Havana (La Habana) van het meest waarschijnlijke land van oorsprong, Cuba. Er zijn verschillende theorieen over het ontstaan van de Havanezer. De meest op feiten gebaseerde beschrijving is die van een Cubaanse auteur. Op Cuba leefden kleine honden die door de plaatselijke bevolking “Blanquito†werden genoemd. Waarschijnlijk zijn deze Bichon-achtige hondjes door scheepvaarders uit het Middellandse zeegebied geimporteerd. Door kruisingen met plaatselijke kleine hondjes is de bij Cubanen zeer gewilde Havanezer aan het begin van de 19e eeuw ontstaan. Toen de Cubaanse revolutie onder leiding van Fidel Castro uitbrak in 1959 zijn er nauwelijks Havanezers achtergebleven. De meeste gevluchte Cubanen namen hun huisdier mee naar Amerika. Pas aan in de zeventiger jaren is men doelmatig met drie bloedlijnen Havanezers gaan fokken.
De Havanezer behoort tot de Bichon-groep. Dit kleine, stevige hondje kenmerkt zich door zijn weelderige overvloedige vacht en heeft grote donkere ogen. Hij heeft een vriendelijke uitstraling.
De Havanezer heeft langharige zijdeachtige weelderige vacht. De vacht moet dagelijks onderhouden worden, de ogen moeten regelmatig worden schoongemaakt. Het is aan te raden de vacht een aantal malen per jaar door een professionele trimsalon te laten behandelen
De Havanezer is zeer intelligent en leergierig, vroeger werd hij veel gebruikt als circushond omdat hij eenvoudig dingen leert. Het is een echt gezelschapsdier, hij is speels en actief maar past zich gemakkelijk aan. De vrolijke Havanezer is niet geschikt om dagen achtereen alleen thuis te zijn, hij heeft graag mensen om zich heen.
De Havaner is waarschijnlijk afkomstig van het eiland Malta en was tot voor kort niet erg bekend in de Verenigde Staten. Dit ras is ontwikkeld uit de honden die door kolonisatoren uit Spanje en andere Middellandse Zee gebieden naar Cuba zijn gebracht. Eenmaal op dit eiland hebben de Havaners, de voorouders van de Bichons, zich zonder veel invloed van buitenaf verder ontwikkeld. Dit ras hoort tot de familie van de Bichons. Het nieuwe ras heeft zich bij zijn ontwikkeling aangepast aan het tropische klimaat en de Havaner van tegenwoordig kan hitte goed verdragen, dankzij zijn dikke, maar toch lichte zijdeachtige vacht, die hem beschermt tegen de stralen van de zon. Deze hond stond in feite vroeger bekend als de Havana Silk Dog.
Havana was in de achttiende eeuw een bekend vakantiecentrum voor de Europese elite, die deze stad veelvuldig bezocht. Deze rijke Europeanen hebben de kleine Cubaanse hond weer met zich mee terug naar huis genomen. Deze hond werd daarna de lieveling van verschillende Europese hoven. Louis de Zestiende en Koningin Victoria bezaten deze Toy honden ook. Ondertussen werd de favoriet van de Europese hoven op Cuba het huisdier van de gewone mensen, hetgeen hij nog steeds is. Vele Cubanen die na de revolutie nar de Verenigde Staten zijn gevlucht hebben hun honden meegenomen. Toch komt dit ras niet erg veel voor, zelfs niet in Cuba, waar het de nationale hond is. Dit ras is wel erkend door de American Rare Breed Association. Omdat de Havaner een makkelijk te houden Toy hond is, wordt hij steeds populairder en komt hij meer en meer voor op tentoonstellingen.
Het ras dat tegenwoordig is erkend, is het resultaat van het werk van mevrouw Goodale, die zes van deze honden met papieren heeft gekregen van Cubaanse emigranten. Later heeft ze meer van deze honden gekregen die afkomstig waren uit Costa Rica. Haar eerste lijnen van de Havaner verschenen in 1974 en de American Kennel Club heeft dit ras in 1996 erkend.
In Cuba is de kleine Havaner een gezinshond en hij heeft zich ontwikkeld als speelkameraad voor kinderen, als waakhond en zelfs als hoeder van gevogelte. De Havaner is een zachtaardige hond, hij is aanhankelijk en zeer verbonden met zijn familie. Hij is speels, luistert goed en is sociaal en hij kan het met iedereen goed vinden, inclusief katten en andere dieren. De Havaner is intelligent en zeer gevoelig, zelfs voor de toon van je stem: zelfs hard gesproken woorden zullen deze kleine hond van streek brengen. Het zijn goede waakhonden, zonder veel te blaffen. Deze honden zijn makkelijk af te richten en zijn vaak als circushond gebruikt.
De Havaner is een gezonde hond, die wel 15jaar oud kan worden; deze honden ontwikkelen ouderdomsziektes zoals grauwe staar en knieschijfluxatie. Andere problemen die kunnen voorkomen zijn droge huid en oorinfecties. De Havaner is een actieve hond, maar omdat hij klein is, minder dan 30 cm hoog, kan hij binnenshuis voldoende beweging krijgen. Maar moet men niet vergeten dat deze kleine hond toch beweging nodig heeft.
Hoewel deze honden niet verharen, moeten ze wel gekamd en geborsteld worden. Juist omdat ze niet verharen zijn de Havaners geschikt voor mensen met allergieën. Om de vacht makkelijker te verzorgen te maken kan deze worden geknipt, ook de nagels moeten worden geknipt.\
Schofthoogte
23 - 27 cm.
Gewicht
3 - k kg.
Verschijning
Klein, golvende vacht.
Aard
Actief, vriendelijk, trouw.
Hoofd
Schedel: vlak.
Snuit: smal bij neus.
Neus: zwart.
Ogen
Groot.
Vorm: amandel.
Kleur: (donker) bruin.
Oren
Aanzet: hoog.
Naast wangen gedragen.
Hals
Niet te lang.
Voorhand
Voorbenen: recht.
Lichaam
Ribben: recht.
Lendenen: iets gewelfd.
Buik: opgetrokken.
Achterhand
Achterbenen: gespierd.
Voeten
Klein, compact.
Beweging
Soepel
Staart
Gekruld op rug gedragen.
Kleur
Effen wit (zeldzaam), beige - bruin, eventueel met zwarte vlekken.
Vacht
Ondervacht: wollig, niet altijd aanwezig.
Bovenvacht: lang, zacht.
Ernstige fouten
Snuit: spits, stomp.
Ogen: diepliggend, uitpuilend.
Staart: recht.
Vacht: hard.
Diskwalificerende fouten
Gebit: ondervoorbeet, bovenvoorbeet.
Neus: vleeskleur.
NB
Reuen: twee testikels moeten goed ingedaald zijn in het scrotum.\
Beschrijving
De Havanezer dankt zijn naam aan de hoofdstad Havana (La Habana) van het meest waarschijnlijke land van oorsprong, Cuba. Er zijn verschillende theorieën over het ontstaan van de Havanezer. De meest op feiten gebaseerde beschrijving is die van een Cubaanse auteur. Op Cuba leefden kleine honden die door de plaatselijke bevolking “Blanquito” werden genoemd. Waarschijnlijk zijn deze Bichon-achtige hondjes door scheepvaarders uit het Middellandse zeegebied geïmporteerd. Door kruisingen met plaatselijke kleine hondjes is de bij Cubanen zeer gewilde Havanezer aan het begin van de 19e eeuw ontstaan. Toen de Cubaanse revolutie onder leiding van Fidel Castro uitbrak in 1959 zijn er nauwelijks Havanezers achtergebleven. De meeste gevluchte Cubanen namen hun huisdier mee naar Amerika. Pas aan in de zeventiger jaren is men doelmatig met drie bloedlijnen Havanezers gaan fokken.
De Havanezer behoort tot de Bichon-groep. Dit kleine, stevige hondje kenmerkt zich door zijn weelderige overvloedige vacht en heeft grote donkere ogen. Hij heeft een vriendelijke uitstraling.
De leeftijdsverwachting is 14 jaar, ze kunnen heel oud worden.
De Havanezer heeft langharige zijdeachtige weelderige vacht. De vacht moet dagelijks onderhouden worden, de ogen moeten regelmatig worden schoongemaakt. Het is aan te raden de vacht een aantal malen per jaar door een professionele trimsalon te laten behandelen
De Havanezer is zeer intelligent en leergierig, vroeger werd hij veel gebruikt als circushond omdat hij eenvoudig dingen leert. Het is een echt gezelschapsdier, hij is speels en actief maar past zich gemakkelijk aan. De vrolijke Havanezer is niet geschikt om dagen achtereen alleen thuis te zijn, hij heeft graag mensen om zich heen.