Over het ras
De Pekingees mag zich tot een van de oudst bekende rassen ter wereld rekenen. Het is ook een van de weinige rassen met een legende. Deze Chinese legende, tevens het land van oorsprong, gaat als volgt. De Pekingees is volgens de legende ontstaan door een onmogelijke liefde tussen een leeuw en een klein aapje. Dit was een onmogelijke liefde die de harten van beide dieren brak. Daarom smeekten de leeuw en het aapje aan een goede fee hen te helpen. Zij wilde de liefde tussen de twee niet verstoren en beloofde haar hulp te bieden. De enige manier waarop dat mogelijk was, was door de leeuw net zo klein te maken als het aapje. Dat wilden de leeuw en het aapje graag. Uit de liefde van het nieuwe stel ontstond de Pekingees. De puppies bezaten het karakter en uiterlijk van hun vader de leeuw, en het formaat en de schoonheid van het gezicht van hun moeder het aapje. Ze waren later zeer geliefd in de hogere kringen van het Chinese keizerrijk. Het was in China een heilig hondje, het gewone volk moest voor de Pekingees buigen. De Engelsen namen de hondjes rond 1860 mee naar Europa toen ze terug kwamen uit de oorlog. Sindsdien hebben liefhebbende fokkers zich over de Pekingees ontfermd en het voortbestaan verzekerd. Tegenwoordig is de Pekingees dan ook heel populair in Europa.
De kleine Pekingees heeft een korte, stevige en dikke hals. De korte snuit geven het gezicht een sprekende uitdrukking. Hij heeft een brede borst en een enigszins mysterieus voorkomen door zijn uitdrukking en zijn weelderige vacht. De leeftijdsverwachting is ongeveer 12 - 13 jr.
De Pekingees heeft lange weelderige rechte bovenvacht. Rond de hals een weelderige, op leeuwenmanen gelijkende, inplant. De ondervacht is dicht aanliggend op de huid. Een dagelijkse borstelbeurt is beslist noodzakelijk
De Pekingees is aanhankelijk en trouw. Zoals je ook wel verwacht door zijn uitstraling is hij intelligent, hij wil graag met respect worden behandeld. Hij neemt genoegen met weinig beweging. Het is niet beslist noodzakelijk uren met een Pekingees te wandelen. Op zijn tijd is hij waaks, maar over het algemeen is de Pekingees geen "keffer". Het is een zeer prettige gezelschapshond.
De Pekingees is een levendige, onafhankelijke en beminnelijke schoothond. Zijn oorsprong ligt in China en gaat terug tot de Tang Dynastie in de achtste eeuw. De Pekingees was voor de Chinezen eeuwenlang een heilige en veel geëerde hond. De Pekingees heeft een raszuivere stamboom, omdat alleen keizerlijke familieleden een Pekingees mochten bezitten. Deze honden werden als half -goddelijke wezens aanbeden en de gewone man moest voor ze buigen. Wie een Pekingees had gestolen werd ter dood veroordeeld. Wanneer een keizer kwam te overlijden, werd zijn Pekingees geofferd, omdat men geloofde dat dit de keizer bescherming zou bieden in zijn leven na de dood.
In 1860 zijn er vijf Pekingezen achtergebleven na een aanval van de Britten en de Fransen op het keizerlijke paleis in Peking. De Chinese wachters hadden de opdracht om de honden te doden, opdat ze niet in handen van de buitenlandse duivels zouden vallen. Toch hebben vijf kleine hondjes het overleefd en deze zijn meegenomen naar Engeland, waar ze aan koningin Victoria cadeau zijn gedaan. Het ras is in 1893 voor het eerst in Engeland tentoongesteld en is in de Verenigde Staten erkend in 1909. Dit ras is beroemd geworden nadat Mevrouw Loftus Allen in 1896 een paar zwarte Pekingezen had geïmporteerd.
Pekingezen vatten makkelijk kou en zijn bevattelijk voor ademhalingsproblemen. Ook zijn problemen rond de bevalling gewoon bij dit ras. Verdere gezondheidsproblemen omvatten hernia's van wervels, knieschijfluxatie en Trichaiasis (het groeien van de wimpers in de ogen). Ook oorinfecties, oogverwondingen, snuiven en snurken komen veel bij de Pekingees voor.
Een gezonde Pekingees kan 10 tot 15 jaar oud worden.
Het zijn levendige en dappere honden, die soms moedig genoeg zijn om zichzelf voor gek te zetten. Ze zijn extreem aanhankelijk jegens hun baas, maar zijn gereserveerd tegenover vreemden. Het kan moeilijk zijn om een Pekingees zindelijk te krijgen, omdat ze zeer obstinaat en eigenzinnig zijn. Verder zijn ze zo zeer bezitterig en liefhebbend, dat ze jaloers kunnen worden. Deze honden blaffen veel en zijn goede waakhonden. De Pekingees is een zeer koppige hond en zijn eigenaar moet zijn respect verdienen. Het kan voorkomen dat een Pekingees weigert te eten, om zijn baas te laten zien dat zijn eigen wil sterker is.
De Pekingees is een goed gebalanceerde, compacte schoothond met een direct, onafhankelijk en individualistisch temperament. Vanwege zijn uiterlijk, waardigheid, stoutmoedigheid en gevoel van eigenwaarde, wordt deze hond ook wel de Chinese lion-dog genoemd.
De zeer lange dubbele vacht moet dagelijks geborsteld en gekamd worden om vervilten te voorkomen. Deze honden verharen gemiddeld, maar teefjes verliezen hun ondervacht wanneer ze in de rui zijn. De oren moeten regelmatig worden schoongemaakt en de nagels geknipt. Bij Pekingezen moet het gebied rond de neus en ogen minstens een keer per dag met een zachte schone doek worden schoongemaakt.\
Schofthoogte
15 - 20 cm.
Gewicht
Reu 5 kg. Teef 5,5 kg.
Verschijning
Klein.
Aard
Trouw.
Hoofd
Groot.
Schedel: breed, vlak.
Neus: kort, breed.
Stop: diep.
Ogen
Groot.
Kleur: donker.
Mond
Lippen: gesloten.
Hals
Kort.
Voorhand
Kort, dik.
Lichaam
Borst: breed.
Ribben: goed gewelfd.
Rug: recht.
Achterhand
Gespierd.
Voeten
Groot.
Beweging
Langzaam.
Staart
Aanzet: hoog.
Kleur
Alle kleuren mogelijk.
Niet toegestaan: albino-, leverkleur.
Vacht
Lang, recht.
Ondervacht: dicht. Bovenvacht: hard.
NB
Reuen: twee testikels moeten goed ingedaald zijn in het scrotum.\
Beschrijving
De Pekingees mag zich tot één van de oudst bekende rassen ter wereld rekenen. Het is ook één van de weinige rassen met een legende. Deze Chinese legende, tevens het land van oorsprong, gaat als volgt. De Pekingees is volgens de legende ontstaan door een onmogelijke liefde tussen een leeuw en een klein aapje. Dit was een onmogelijke liefde die de harten van beide dieren brak. Daarom smeekten de leeuw en het aapje aan een goede fee hen te helpen. Zij wilde de liefde tussen de twee niet verstoren en beloofde haar hulp te bieden. De enige manier waarop dat mogelijk was, was door de leeuw net zo klein te maken als het aapje. Dat wilden de leeuw en het aapje graag. Uit de liefde van het nieuwe stel ontstond de Pekingees. De puppies bezaten het karakter en uiterlijk van hun vader de leeuw, en het formaat en de schoonheid van het gezicht van hun moeder het aapje. Ze waren later zeer geliefd in de hogere kringen van het Chinese keizerrijk. Het was in China een heilig hondje, het gewone volk moest voor de Pekingees buigen. De Engelsen namen de hondjes rond 1860 mee naar Europa toen ze terug kwamen uit de oorlog. Sindsdien hebben liefhebbende fokkers zich over de Pekingees ontfermd en het voortbestaan verzekerd. Tegenwoordig is de Pekingees dan ook heel populair in Europa.
De kleine Pekingees heeft een korte, stevige en dikke hals. De korte snuit geven het gezicht een sprekende uitdrukking. Hij heeft een brede borst en een enigszins mysterieus voorkomen door zijn uitdrukking en zijn weelderige vacht. De leeftijdsverwachting is ongeveer 12 - 13 jr.
De Pekingees heeft lange weelderige rechte bovenvacht. Rond de hals een weelderige, op leeuwenmanen gelijkende, inplant. De ondervacht is dicht aanliggend op de huid. Een dagelijkse borstelbeurt is beslist noodzakelijk
De Pekingees is aanhankelijk en trouw. Zoals je ook wel verwacht door zijn uitstraling is hij intelligent, hij wil graag met respect worden behandeld. Hij neemt genoegen met weinig beweging. Het is niet beslist noodzakelijk uren met een Pekingees te wandelen. Op zijn tijd is hij waaks, maar over het algemeen is de Pekingees geen "keffer". Het is een zeer prettige gezelschapshond.
\
Geschiedenis
De Pekingees is een levendige, onafhankelijke en beminnelijke schoothond. Zijn oorsprong ligt in China en gaat terug tot de Tang Dynastie in de achtste eeuw. De Pekingees was voor de Chinezen eeuwenlang een heilige en veel geëerde hond. De Pekingees heeft een raszuivere stamboom, omdat alleen keizerlijke familieleden een Pekingees mochten bezitten. Deze honden werden als half -goddelijke wezens aanbeden en de gewone man moest voor ze buigen. Wie een Pekingees had gestolen werd ter dood veroordeeld. Wanneer een keizer kwam te overlijden, werd zijn Pekingees geofferd, omdat men geloofde dat dit de keizer bescherming zou bieden in zijn leven na de dood.
In 1860 zijn er vijf Pekingezen achtergebleven na een aanval van de Britten en de Fransen op het keizerlijke paleis in Peking. De Chinese wachters hadden de opdracht om de honden te doden, opdat ze niet in handen van de buitenlandse duivels zouden vallen. Toch hebben vijf kleine hondjes het overleefd en deze zijn meegenomen naar Engeland, waar ze aan koningin Victoria cadeau zijn gedaan. Het ras is in 1893 voor het eerst in Engeland tentoongesteld en is in de Verenigde Staten erkend in 1909. Dit ras is beroemd geworden nadat Mevrouw Loftus Allen in 1896 een paar zwarte Pekingezen had geïmporteerd.
Pekingezen vatten makkelijk kou en zijn bevattelijk voor ademhalingsproblemen. Ook zijn problemen rond de bevalling gewoon bij dit ras. Verdere gezondheidsproblemen omvatten hernia's van wervels, knieschijfluxatie en Trichaiasis (het groeien van de wimpers in de ogen). Ook oorinfecties, oogverwondingen, snuiven en snurken komen veel bij de Pekingees voor.
Een gezonde Pekingees kan 10 tot 15 jaar oud worden.
Het zijn levendige en dappere honden, die soms moedig genoeg zijn om zichzelf voor gek te zetten. Ze zijn extreem aanhankelijk jegens hun baas, maar zijn gereserveerd tegenover vreemden. Het kan moeilijk zijn om een Pekingees zindelijk te krijgen, omdat ze zeer obstinaat en eigenzinnig zijn. Verder zijn ze zo zeer bezitterig en liefhebbend, dat ze jaloers kunnen worden. Deze honden blaffen veel en zijn goede waakhonden. De Pekingees is een zeer koppige hond en zijn eigenaar moet zijn respect verdienen. Het kan voorkomen dat een Pekingees weigert te eten, om zijn baas te laten zien dat zijn eigen wil sterker is.
De Pekingees is een goed gebalanceerde, compacte schoothond met een direct, onafhankelijk en individualistisch temperament. Vanwege zijn uiterlijk, waardigheid, stoutmoedigheid en gevoel van eigenwaarde, wordt deze hond ook wel de Chinese lion-dog genoemd.
De zeer lange dubbele vacht moet dagelijks geborsteld en gekamd worden om vervilten te voorkomen. Deze honden verharen gemiddeld, maar teefjes verliezen hun ondervacht wanneer ze in de rui zijn. De oren moeten regelmatig worden schoongemaakt en de nagels geknipt. Bij Pekingezen moet het gebied rond de neus en ogen minstens een keer per dag met een zachte schone doek worden schoongemaakt.\