Over het ras
De Schotse Herder, een van de oudste Schotse Collies, is voornamelijk bekend geworden door de serie waarin de hond ‘Lassie’ een hoofdrol speelde. Echter in 1860 steeg de populariteit van dit ras ook omdat koningin Victoria een Schotse Herder aanschafte. Vanaf 1870 is heeft men een eenduidig fokbeleid voor dit ras ingezet. Uiteindelijk zijn twee varieteiten ontstaan van dit ras; de korthaar en de langhaar. De voorouders van dit ras zijn waarschijnlijk onder andere de Gorden Setter en Russische windhonden. In het Schotse hoog- en laagland en in het westen van Engeland werden deze honden als schapenhoeders gebruikt
De Schotse Collie is een middelgrote, sterke en redelijk lange hond en heeft een harmonieuze uitstraling. De Collie maakt een waardige, intelligente indruk waarbij een totale harmonie domineert. Zijn voornaamste kenmerk is zijn expressieve hoofd dat perfectie en een zekere mystieke ondoorgrondelijkheid uitdrukt.
langharige Schotse Herdershond moet de vacht strak over het silhouet van het lichaam vallen, grof zijn, de ondervacht is zacht en dicht. Flinke manen en weelderige vacht op de borst.
meest voorkomende kleuren zijn de bekende ‘sable’ kleur die varieert van lichtgoud tot diep mahonie, tricolor en blue merle. Witte typische Collieaftekeningen zijn toegestaan.
De Schotse herder is van oorsprong een geharde herdershond voor het schapenhoeden in Schotland. Tegenwoordig blijken deze dieren ook geschikt als gezelschapshond.
De Schotse Collie is een vrolijke, energieke, aanhankelijke, eerlijke, trouwe, waardige hond die zeer gericht is op het eigen gezin. De dieren kunnen prima omgaan met andere huisdieren en kinde
De oorsprong van de Schotse Herdershond is nog steeds onbekend. Deze hond werd vooral gevonden in de Schotse hooglanden in de achttiende eeuw. Dit ras werd zeer zorgvuldig gefokt, omdat deze honden een belangrijke functie hadden bij het helpen van de herders bij het hoeden en bewaken van hun kuddes. De Schotse Herdershond is niet alleen een hoedende hond geweest; deze hond is gebruikt in de oorlog, als sledehond, als therapie en hulphond, als deelnemer aan hondenwedstrijden, als zoek - en reddingshond, als jachthond en altijd als gezelschapshond. Queen Victoria hield Schotse Herdershonden op Balmoral Castle in Schotland en door haar interesse in dit ras is het zeer beroemd geworden.
De Schotse Herdershond is een sterk ras, maar is toch bevattelijk voor enkele erfelijke ziektes zoals Collie Eye Anomaly (CEA), heupdysplasie en doofheid. Sommigen kunnen epilepsie hebben en endocriene ziektes, waarvan niet bekend is of ze erfelijk zijn. Osteochondritis Disseccans (OCD) is een ziekte waarbij verlammingen van de schouders optreden. Deze ziekte openbaart zich al als de pup tussen de vier en twaalf manden oud is. Ook komen allergieën en huidziektes voor. Schotse Herdershonden zijn fysiek zeer actief; daardoor zijn ze geneigd tot het krijgen van blessures, zoals gescheurde spieren, gescheurde gewrichtsbanden, sneden en gaten en gescheurde nagels. Deze hond heeft vaccinaties nodig en regelmatige controles.
De Schotse Herdershond is een lieve, intelligente, trouwe en makkelijk af te richten hond. Deze honden zijn legendarisch om hun toewijding en er is een verhaal over een Schotse Herdershond die meer dan 3000 km heeft gelopen om zijn familie terug te vinden nadat ze hem kwijt waren geraakt. Schotse Herdershonden hebben ontelbare keren de Hero Dog Award gewonnen. Schotse Herdershonden leren snel en zijn zeer bereidwillig, daarom moeten ze op een zachte manier worden afgericht, want anders zullen ze verder weigeren om mee te werken. Sommigen vertonen bijtgedrag, maar dit is meestal goedaardig bijten naar de hielen van mensen vanwege hun instinct om te hoeden. Het is makkelijk om bij Schotse Herdershonden in te breken. Deze honden zijn goed gehumeurd, energiek en vriendelijk. Buitenshuis zijn deze honden zeer actief. Ze zijn niet agressief en blaffen veel om de aandacht te trekken, als er iets gebeurt. Deze honden zijn beschermend en op hun hoede voor vreemden. Een Schotse Herdershond hecht zich zeer snel aan alle leden van hungezin.
De vacht van de Schotse Herdershond verhaart gemakkelijk. Het is nodig om de vacht minstens één keer per week grondig te borstelen, om hem in goede conditie te houden. De langharige variëteit heeft de neiging om snel te vervilten. Het vervilte haar moet weggeknipt worden, in plaats van uitgekamd, om te voorkomen dat de hond pijn zal lijden. Het is nodig de hond te wassen en droog shampoo te gebruiken om de vacht schoon en mooi te houden. De langharige Schotse Herdershond verhaart twee keer per jaar zeer hevig.\
Schofthoogte
Reu 56 - 61 cm. Teef 51 - 56 cm.
Gewicht
Reu 24 - 30 kg. Teef 18 - 24 kg.
Verschijning
Grote hond, lange vacht.
Aard
Vriendelijk.
Hoofd
Schedel: vlak.
Snuit: smal.
Neus: zwart.
Ogen
Niet te klein.
Vorm: amandel.
Kleur: donker bruin, blauw (gevlekt) bij blue merles
Oren
Klein.
Mond
Kaken: sterk.
Gebit: schaargebit.
Hals
Gespierd, lang.
Voorhand
Voorbenen: recht, gespierd.
Lichaam
Lang.
Borst: diep.
Ribben: goed gewelfd.
Rug: gespierd.
Lendenen: licht gewefld.
Achterhand
Achterbenen: gespierd.
Voeten
Ovaal.
Tenen: gebogen.
Staart
Lang.
Rust: laag gedragen.
Kleur
Sable: geel tot donkerbruin.
Tri-colour: met name zwart met bruine aftekeningen.
Blue Merle: zilver-blauw met zwarte spikkels.
Witte aftekeningen.
Vacht
Dicht.
Bovenvacht: recht, stug.
Ondervacht: zacht.
NB
Reuen: twee testikels moeten goed ingedaald zijn in het scrotum.\